They call me Reyna

It’s Complicated

Pumunta ako sa room nila Julie, nang makita ko siya ay kinawayan ko kagad siya at bumulong ako .. “Canteen.” Alam kong nabasa niya sa bibig ko ang sinabi ko dahil ngumiti siya at tumango. Ang tagal naman kasi silang palabasin ng prof nila. Maghihintay na naman tuloy ako. Pero okay lang, basta sabay kaming maglalunch ni Julie.

Bumaba na ko papuntang canteen, dun ko siya hinintay. Ilang araw na rin na palagi kaming magkasabay maglunch, minsan sa pag-uwi rin at pagpasok sa school. Dati hindi naman kami ganito kaclose e.

Magkasama kami sa Music Club, madalas na siya yung nakakaduet ko tuwing may event sa school. Pero nag-uusap lang kami kapag may gusto akong itanong tungkol sa kakantahin namin. Simula nang nagkakilala kami ganun lang palagi, magkakausap lang kami pag may kailangan kaming sabihin sa isa’t isa na tungkol lang sa music club.

But one time, habang inaaral namin yung kakantahin namin, bigla siyang nagsalita.

“May nakasalubong ako kanina sa hagdan, feeling ko mga new students yun e.” nilingon ko siya, nakangiti siya sakin. Hinihintay ko kung anong susunod na sasabihin niya.

“Sabi nila sakin, ‘Julie, nakita ko yung boyfriend mo may kasamang ibang babae!’ nagtaka ako kung sinong boyfriend tinutukoy nila e wala naman akong boyfriend! Hahaha!” ang lakas ng tawa niya, ngumiti na lang ako. Ngayon lang siya nagkwento sakin ng ganito.

“Tinanong ko sila kung sinong boyfriend? Sabi ba naman nila ‘Bakit? Marami ka bang boyfriend?’ Hahahaha. Mga adik lang e!” tumawa na naman siya, ilang beses ko na siya nakikita at naririnig tumawa, pero iba pala yung feeling pag ako mismo kausap niya habang tawang-tawa siya.

“Sabi nila, ‘si Elmo’ nakita ka daw nila na may kasamang babae na taga kabilang school. Natawa na lang ako, ikaw pala yung sinasabi nilang boyfriend ko daw! Hahahaha.” Hindi naman ako masyadong nagulat na napagkamalan akong boyfriend niya. Sa halos lahat ng events kasi sa school hindi pwedeng hindi kami magpeperform dalawa. Ewan ko, pero nakakakilig ba talaga kaming dalawa sa stage? Kasi pag tinawag na pangalan namin, lahat sila nagwawala na at tumitili.

“Baka si Natasha yung tinutukoy nila.” Sabi ko sa kanya.
“Natasha?” nakita ko sa mata niya na gusto niya pang magkwento ako about kay Natasha.

“Si Natasha, taga kabilang school nga siya, magkasama kami kahapon. Pinakilala siya sakin dati ng isa kong friend na dun din nag-aaral.”
Tumango si Julie “Ah.. Girlfriend mo?”
Tiningnan ko lang siya, at napaisip rin ako. Girlfriend ko nga ba si Natasha? Halos araw-araw din kasi kaming magkasama, magkatext at magkausap. Tapos pag may mga gimik ang barkada siya lagi kausap ko. Kala din ng tropa ko kami, kasi sa mga kilos namin, para ngang kami pero never pa namin napag-usapan kung ano nga bang meron kami.

Hindi pa man ako nakakasagot sa tanong ni Julie e tumayo na siya, siguro inisip niya na ayaw kong sagutin yung tanong niya. Hindi naman sa ayaw kong sagutin, pero hindi ko rin talaga kasi alam e!

Kahit siya ang duet partner ko, hindi talaga naman magawang maging close sa isa’t isa. Pero nagbago ang lahat ng mapili kami na maging lead roles sa musical na gagawin ng club namin. Simula nun, araw-araw na kaming magkasama, araw-araw kasi ang rehearsals e! Tapos pag break time, nakakakwentuhan ko na rin siya. Alam kong makulit at kwela siya, kasi ganun yung nakikita ko tuwing kausap niya yung mga kasama namin sa club. Ngayon, medyo nasasanay na rin akong makipagkulitan sa kanya. Kung dati, seryoso ako at halos di nagsasalita, ngayon napapakita ko na sa kanya ang tunay na ako.

Halos 15 minutes na kong nakatingin sa entrance ng canteen. Nakita ko na pumasok si Julie at nililibot ang paningin, tinaas ko yung kamay ko at kumaway, nakita naman niya kagad. Ngumiti siya at naglakad na papunta sakin. Tumayo na ko at sinalubong na lang siya, then bumili na kami ng makakain namin. Habang nakapila kami, napapansin ko na yung limang lalaki na nakaupo sa tabi ng table na inuupuan ko kanina, ang sama nila makatingin. May ginawa ba ko sa kanila? Hindi ko na lang pinansin pero ang sama talaga ng tingin nila e! Bumalik kami sa table bitbit yung pagkain namin, umupo siya tapos umupo din ako sa tapat niya. Tiningnan ko ulit yung mga lalaki, ang sama pa rin ng tingin sa kin. Tumayo ako at lumipat sa tabi ni Julie. Ngumiti lang siya.

Habang kumakain kami, hindi ko na napigilan magsalita.
“Tingnan mo yung nasa kabilang table, kanina pa ang sama ng titig sakin.”
Hindi siya tumingin. “Baka mga bading.” Tapos tinuloy niya lang yung pagkain niya.
“Mga bading? E mukha ngang mga siga!”
Nilingon niya na yung mga lalaki, parang naiba yung mukha niya tapos napailing.
“Kilala mo ba sila?”
Tumango siya. “Hayaan mo na, makukulit yan e.”
“Makukulit? Panong makukulit? Magkakakilala ba kayo? Mga manliligaw mo ba yan?”
Umiling lang ulit siya.
“Weh? Hindi ka nililigawan ng mga lalaking yan?”
“Hindi nga. Hindi ko sila pinayagan.” Napalunok ako nung narinig ko yun.
“Kaya naman pala ganun makatitig sakin e!”
“Kaya nga sabi ko sayo, hayaan mo na lang. Naninibago lang yan, na may kasama akong lalaki. E diba dati, puro girls talaga kasama ko?”
“Oo nga, napansin ko rin yun. Bakit parang wala kang kaibigang boys?”
“Wala, umiiwas lang ako. Dati kasi pala kaibigan naman ako kahit kanino, kahit sa mga lalaki. Pero pag nagiging friends ko na sila yung tipong napagkakatiwalaan ko na sila tsaka sila bibira na gusto nilang manligaw, e hindi pa talaga ko ready sa mga ganyan e. Nahihirapan lang ako tanggihan pag kabigan ko na, pero wala akong magagawa, hindi ko man sila gustong saktan, kailangan ko pa rin gawin, kaysa naman payagan ko nga sila pero wala naman silang mapapala diba? Then yung napapansin ko na ganun lagi nangyayari pag nagkakaron akong kaibigang guy, sinusubukan ko na lang na umiwas. Kasi mas madaling tumanggi sa mga hindi mo pa naman ganun kilala. Ayan tuloy, napagkakamalan akong man hater. Hahaha. Pero okay lang.”

“Eh bakit ako? Bakit sumasama ka sakin? Bakit parang okay lang sayo na maging ganto tayo kaclose?” bigla kong tanong sa kanya. Ewan, basta gusto ko lang malaman kung anong pagkakaiba ko.

“Bakit? May balak ka bang ligawan ako?”

Nakita kong nagulat siya sa tanong ko, pero mas nagulat ata ako sa sinagot niyang tanong rin! Hindi ako nakasagot, bigla siyang natawa. Hindi ko alam kung anong itsura ko sa sinabi niya, pero nagulat talaga ko nang tinanong niya ko. May balak nga ba kong ligawan siya?

Nang matapos kami kumain, dumiretso na kami sa theater para magrehearse. Kung kanina limang lalaki lang ang napansin kong masama ang titig sakin, ngayon halos lahat ng makakasalubong namin ang sama ng tingin sakin.

“Kung nakakamatay lang ang tingin, baka kanina pa ko pinaglalamayan.” Bulong ko kay Julie. Natawa siya at tinapik tapik yung likod ko, “Hayaan mo na lang sila..”
Ngayon, narealize ko kung gano ko kaswerte noon pa man. Akalain mong halos lahat pala ng boys ng campus ay inggit na inggit sakin!? Well, patayin nila ko sa tingin, pero mamamatay naman sila sa inggit!

—

Nasa scene na kami na nakaupo kami sa isang bench ni Julie tapos nakaakbay ako sa kanya, at naka’lean siya sakin, sabay kaming kumakanta then biglang nasira yung audio, kaya napahinto kami at napatingin kay Direk Ramsey. Lumingon din sa taas si direk, nandun kasi yung technical tapos nagsalita siya sa mic “Anong problema dyan?”

Nakatingin lang kami ni Julie sa taas pero hindi pa rin kami gumagalaw sa pwesto namin, nakaakbay pa rin ako sa kanya. Tapos yung umakyat si direk sa technical, naisip siguro ni Julie na matatagalan pang maayos yung audio kaya bahagya syang dumistansya sakin, tinanggal ko na rin tuloy yung pagkakaakbay ko sa kanya.

Narinig ko siyang tumawa, pagtingin ko sa kanya pinagmamasdan niya si Jade, yung anak ni Direk Ramsey.. Paikot ikot sa stage si Jade, at naglalaro. “Paglaki niyan, singer yan!” sabi ni Julie. Pinaglalaruan kasi ni Jade yung mic, sabi ni Julie nung maliit siya madalas din niyang paglaruan yung mic nila.

Maya maya napatingin samin si Jade at lumapit. Ngumiti si Julie sa kanya.. “Hi Jade..” nginitian din siya ni Jade.
“Hi Ate Julie! Hi Kuya Elmo!” napangiti rin ako kay Jade.
“Ate Julie, boyfriend mo ba si Kuya Elmo?”
Nagkatinginan kami ni Julie tapos sabay kaming natawa.
“Kaibigan ko lang si Kuya Elmo, Jade.. Magkaibigan lang kami.” Nakangiting sagot ni Julie kay Jade. Ngumiti rin ako pero sa loob loob ko, ayoko ng magkaibigan lang kami..
“Weh? Di nga?” hindi naniniwala yung bata, bwahahahaha!
Umusog pa ko kay Julie tapos inakbayan ko siya at kinabig papalapit sakin. “Kaibigan niya lang talaga ko Jade..”
Tumingin sakin si Julie tapos tumawa, sinandal niya yung ulo niya sa balikat ko .. “Promise Jade, friend ko lang si Elmo!”

Napakamot ng ulo yung bata. Hahahaha. Naguluhan ata lalo siya kaya tuloy umalis na lang siya at sa iba nangulit. Nang makalayo si Jade, siniko ako ni Julie.
“Pati ba naman bata, pinagtitripan mo!”
“Bakit? Naki’ride ka rin naman ah! Nangtrip ka rin! Hahahaha..”
Tumawa lang siya, pero di niya na inalis yung ulo niya sa pagkakasandal sakin. Hinigpitan ko lalo ang pagkakaakbay sa kanya at sinandal ko na rin yung ulo ko sa ulo niya, para siguradong di na siya makakaalis! Hahahahaha!

“Ang bango..” bulong ko sa kanya pagkatapos kung amuyin yung buhok niya.
“Mabaho?” nilingon niya ko tapos ngumuso… Ang cute niya! Hahahaha!
Kinurot ko yung ilong niya sa sobrang gigil, “Sabi ko mabango diba! Hahahaha, hindi yun sarcastic! Totoo yun!”
“Aray ko naman!!”
“Awwwwww… Masakit??” pang aasar ko pa sakanya..
“Ang sakit kayaaaaaa..” kinakamot kamot niya yung ilong niya.
Hinawi ko yung kamay ni Julie tapos kiniss ko yung nose niya. “Ano? Masakit pa?”
Sa ginawa kong yun, pwedeng sampalin niya ko. Pero ngumiti lang siya at sumandal ulit sa balikat ko. Kaso napalakas ata yung pagkakasandal niya. Tumama yung ulo niya sa panga ko.
“Aray!!”
“Sorry! Sorry! Hahahahah!!”
“Ang sakit kayaaaaaaaa!”
Nagulat ako nung nilapit niya pa lalo yung mukha niya tapos hinalikan niya yung jaw ko.
“Ano? Masakit pa?”
Lumaki ung ngiti ko.. “Awwww! Masakit pa rin! Dito pa oh!!”
Hinawi niya yung mukha ko nung nilalapit ko yun sa kanya. “Style mo naman!! Hahahaha!” tapos sumandal na siya ulit sa balikat ko. Habang hinihintay namin na maayos yung audio nanatili na lang kami sa ganung posisyon. Hinigpitan ko pa lalo ang pagkakaakbay ko sa kanya. Ang sarap siguro katabi ni Julie sa pagtulog nu! Hahahaha :P

Saglit lang kaming nakapagrehearse kasi pareho kaming may last class pa sa hapon. Papunta na kami sa room namin, ako sa 3^rd floor, siya sa sa 4^th floor pa. Nagulat siya nang sumabay pa rin ako nung papaakyat na siya sa 4^th floor.
“Oh? Third floor na to ah?”
“Hahatid na kita.”
“Kaya ko naman pumunta sa room ng mag—-“ nadulas siya paghakbang niya sa hagdan, buti na lang nahawakan ko siya sa likod at braso niya.
“Ano ulit yung sinasabi mo?” nakangiti akong nang-aasar sa kanya.
Hinampas niya yung braso ko “Salamat! Hahaha!”
“Kaya mo pala ah! Eh muntik ka nang mahulog!”
“Sorry naman, tanga lang! Hahahaha.”

Habang paakyat kami, nakahawak na ko sa likod niya. Hindi ko na inalis yun simula nang madulas siya. Kaya hanggang sa hallway pinagtitinginan kami. Pero hindi naman nagrereklamo si Julie. Hihihihihi! :p
Narating na namin yung room niya bago siya pumasok ngumiti muna siya sakin..
“Salamat ah..”
Ngumiti na lang din ako. Nakalimutan ko pang sabihin na dadaanan ko siya mamayang uwian! Tsss..
Pumasok kasi kagad siya ng room eh. Pero narinig ko na parang inaasar pa siya ng mga classmates niya..

Pagkatapos ng klase ko, tumakbo kagad ako sa room nila. Oo as in takbo! Excited ako makita siya e! Two weeks na kaming magkasabay umuwi. Pagkadating ko sa room nila nagsisilabasan na yung mga classmates niya, pero hindi ko pa rin siya makita. Pasilip silip ako sa loob ng room, hanggang sa lumabas si Fatima, yung bestfriend niya.
“Fatima, nasa loob pa rin ba si Julie?”
“Wala na. Kanina pa umalis yun e. Hindi ba kayo nagkita? Akala ko nga nagmamadali kasi naghihintay ka e.”
“Hindi ko pa siya nakikita e.”
“Baka nga umuwi na.”

Tumango na lang ako at nakayukong naglakad palayo. Hindi man lang siya nagpaalam sakin. Friday pa naman bukas, tanghali pa pasok namin, tapos wala pang reh!  Ang tagal na oras na hihintayin para makita ko siya ulit.

Pagdating ko ng bahay, hawak ko lang yung phone ko. Itetext ko siya, pero hindi ko naman alam yung sasabihin ko. Sige na nga, bahala na!

“Kain na!” huminga pa kong malalim pagkatapos kung isend. Maya-maya nagreply na siya.
‘Tapos na po. :) ’
Napangiti agad ako…
“Good.”
‘Ikaw, kumain ka na ba?’
“Hindi pa. Diet! Hehe”
‘Diet!? Sa payat mong nyan, diet?! :p’
“Grabe ka naman. May muscles naman ako ha!”
‘Hahahaha. Saan? Wala akong nakikita.’
“Meron kaya!”
‘Osige, naniniwala na ko. Wait, may gagawin lang ako.’
“Oks!”

May gagawin ba talaga siya o ayaw niya lang talaga kong katext? Kanina iniwan niya ko at hindi sumabay sakin pag-uwi, ngayon parang ayaw niya naman ako katext. Iniiwasan niya na ba ko? Iniisip na kaya niya na baka manligaw rin ako sa kanya kaya siya umiiwas na ngayon? Hindi ko rin kasi alam kung liligawan ko nga siya. Basta, masaya ako pag kasama ko siya. Simula nung naging ganito na kami kaclose parang ayoko na malayo sa kanya. Aminado ako noon na parang binabalewala ko lang siya. Ewan ko ba, maganda naman si Julie e, hindi lang maganda, sobrang ganda! Tapos talented at matalino pa, sino ba naman ang hindi magkakagusto sa kanya diba? Pero bakit ko nga ba nakuhang balewalain siya noon? Tanga nu?

11pm na, busy pa rin kaya siya?

“Busy pa rin?”
‘Hindi na. Hinihintay ko nga text mo e.’

Kinilig ako sa reply niya. Ano ba yan! Ang bading ko masyado! Hahahaha. Basta, kinikilig ako. Yun na yun!

“Akala ko kasi busy ka pa rin e. Hehe.”
‘Nasabi sakin ni Fatima na pumunta ka daw sa room kanina?’
“Yup, kaso umuwi ka na e. Hindi kita naabutan :( “
‘Sorry, hindi na ko nakasabay sayo pauwi, nagmamadali kasi ako e.’
“Ah, okay lang yun! Basta bukas sabay tayo ha!”
‘Sure.’
“Antok ka na?”
‘Yep. Tulog na ko ha? Good night.’
“Sweet dreams.”

Kinabukasan, nagtext agad ako sa kanya.

“Good morning Juls! Kamusta tulog?”
Obvious na ba ko? Siguro naman hindi kayo slow para hindi mapansin na may gusto na ko sa kanya diba? Siya kaya? Napapansin niya na kaya?

‘Good morning Moe! Okay naman, napanaginipan kita! :p’

Napangiti na naman ako sa reply niya.

“Talaga? Oh edi ang ganda ng umaga mo! Hahahaha.”

‘dejokelang.’

Tss.. Ayan na naman siya, pinagtitripan na naman niya ko. Feeling ko nga alam niya na yung nararamdaman ko para sa kanya e, kaya pinapakilig niya ko tapos biglang bawi! Aynako!

“Daanan kita mamaya? Sabay tayo!”
‘Maaga ako aalis e. May pupuntahan pa ko. Pag-uwi na lang tayo sabay.’
“San ka pupunta? Samahan na lang kita.”
‘Di na. May kasama ako e.’

Sino kayang kasama niya!? Hindi naman siguro lalaki diba? Ayaw nga niyang makipagkaibigan sa boys e. Baka lakad nilang mga girls yun. Hindi nga talaga ko pwedeng sumama dun.

Pumasok na lang ako mag-isa. Pagdating ko sa gate, nakita kong may kotseng huminto, napahinto rin ako. Hindi ko alam pero parang may bumubulong sakin na hintayin ko yung bababa sa kotse. May bumaba na lalaki mula dun sa driver seat, binuksan niya yung kabilang pinto. Nanlaki yung mata ko nang makita ko si Julie.

So siya pala yung kasama niya kanina!? Akala ko ba ayaw niyang makipagkaibigan sa lalaki?! Eh sino tong naghatid sa kanya!? Tapos para kong sinilaban nang bumeso sa kanya yung lalaki. Kitang-kita ko yung ngiti ni Julie, sobrang saya niya. Habang papalayo na yung kotse nakatingin pa rin siya dun at kumakaway.

Naglakad siya papunta sa gate, nang nakita niya ko, ngumiti siya sakin.

“Elmo!”

Nginitian ko lang siya. Pero alam ko, ang plastic ng ngiti ko. Sabay kaming pumasok. Habang naglalakad kami, hindi ko mapigilang magtanong.

“Sino yung naghatid sayo?” tumingin siya sakin.
“Ah, nakita mo pala.” Tumango ako at naghihintay ng sagot niya.
“Si George yun. Pinakilala sakin ng friend ko.”
Tumango-tango ako. “Akala ko ba, ayaw mo nakikipagkaibigan sa lalaki?”
“Iba si George.” Nakangiti siya nang sinabi niya yon.
“Gusto mo siya?”
“Hmm.. Siguro. Nung nasa party kami nung friend ko last night, kumanta siya then magaling din siya sumayaw, tapos masaya siya kasama. Gwapo pa! Sino ba namang hindi magkakagusto sa kanya diba?”

Party last night? Ibig sabihin, siya yung kasama ni Julie kagabi!? Parang gusto ko manuntok!!

“Nililigawan ka niya?”
Umiling si Julie.
“Pano kung ligawan ka niya? Papayagan mo ba siya?”
“Depende.” Tipid ng sagot niya!
“Depende san?”
“Depende kung mauunahan siya.”
“Mauunahan?”
Tumango siya, “Yep, may hinihintay kasi ako e!” ngumiti siya bigla at naunang maglakad.

May hinihintay? Sabihin niyo ng slow ako, pero loading talaga bago ko maintindihan yung sinabi niya! At ang feelingero pa ng intindi ko. Iniisip ko na ako yung hinihintay niya. Sana, ako nga.

Katulad nang sinabi niya kanina, sabay nga kaming umuwi.

“Hindi ka susunduin ni George?”
“Hindi.”
“Bakit?”
“Eh diba sabi ko sabay tayo?”

Oo nga naman. Sabi niya nga na sabay na lang kami pauwi. Pero kung ayaw naman niya hindi ko naman ipipilit e. Baka nahihiya lang siya na tanggihan ako, kaya pinipilit niya pa rin na bigyan ako ng time kahit na may George na siya. Pero teka, hindi naman sila diba? So, may laban pa ko! Dapat hindi ko siya pakawalan.

“May reh tayo bukas diba?” tanong ko sa kanya nung parehas na kaming natahimik.
“Hindi ako makakapunta e, pero nagpaalam na ko.”
“Ha? Bakit? May importante ka bang gagawin?”
“Nagpaalam na ko dati pa. Pupunta kaming Bora this weekend e.”
“Sino kasama mo?”
“My girls.” Lumaki yung ngiti niya.

Nakahinga naman ako ng maluwag. Kala ko si George na naman kasama niya e.

“Ingat kayo ha.” Nginitian niya lang ako.

—

“Good evening Juls, kumain ka na?” Sent! Habang tumatagal padalas ng padalas yung text ko sa kanya. Naiisip na niya siguro na feeling boyfriend ako! Iba pala talaga pag araw-araw mong nakakasama yung isang tao nu? Yung habang tumatakbo yung oras ay nakikilala namin ang isa’t isa. Madami akong nalalaman tungkol sa kanya, siya din ganun sakin. Tapos bawat araw lumalalim nang lumalalim yung nararamdaman ko para kay Julie Anne. Hanggang sa nagising na lang ako isang araw na, siya yung unang nasa utak ko at gusto kong makita. Oo, mahal ko na nga talaga siya.

‘Yep yep! Tapos na! Hehehe. Ikaw, nagda-diet ka pa rin ba?’
“Hindi na. Hahaha. Payat ako sabi mo e!”
‘Hahahaha. Joke lang kasi yun.’
“Sineryoso ko yun. Hahaha.”
‘Ang adik mo. Matulog ka na kaya.’
“Inaantok ka na nu?”
‘Actually, papatulog na ko nung nagtext ka. Maaga kami aalis bukas e.’

Halos 10 minutes kong paulit ulit na binasa yung irereply ko. Isesend ko ba? Bahala na. Sent!!
“Oo nga pala, sige tulog ka na, baka maiwan ka nila. Good night. Mamimiss kita.. Ingat kayo ha. Much love!”

Much love? Ang bading nu? Hahaha. Hindi ko pa kaya na diretsuhing “I love you” e! Baka iwasan niya ko sa Monday! Nanlalamig na ko sa irereply niya. Tama ba yung ginawa ko? Tama bang dinagdag ko pa yun? Pag kay Natasha ko naman sinasabi yun dati hindi ako kinakabahan ng ganito pero ngayon ang lakas ng kabog ng dibdib ko! Hayayaaaay!

Isang oras na nakalipas pero wala pa rin siya reply.. Nagalit ata!!!

Kinabukasan paggising ko, chineck ko kagad yung phone ko. Halos napalundag ako sa pagbangon nung nakita kong may text siya..

‘Good Morning Moe! Nakatulog na ko kagabi, sorry! Hehehe. Mamimiss din kita. Ingat ka dyan! Love yah!’

Sheeeeeeeeeeeeet!!!! Bakla mode on!! Kinuha ko yung unan at niyakap ng sobrang higpit! Tapos pagulung-gulong ako sa kama. Paggulong ko sa isang side, sinilip ko ulit yung text niya, “Mamimiss din kita. Ingat ka dyan! Love yah!” napagulong na naman ako sa kabilang side!! Hahahahaha!! 

Tumayo ako, at hindi ko binibitawan yung phone ko!!! Itatanong niyo pa ba kung bakit? Hehe! Binuksan ko yung PC ko. Pag check ko din kasi ng twitter sa phone, online siya!

MyJaps: Boracay, wait for us! Haha!

Tapos, nagfacebook ako.

‘Elmo Magalona changed his relationship status from Single to It’s Complicated.’

Nagtataka rin ako kung bakit ko pinalitan? Bakit it’s  complicated? Ano nga ba meaning nun? Ang pagkakaintindi ko kasi, mahal niyo ang isa’t isa pero hindi pa pwede. O kaya dahil malabo pa ang sitwasyon ngayon. Ganun naman kami diba? Malabo yung sitwasyon namin ngayon. Parang kami, pero hindi official. O kaya feeling ko lang na kami. Tss.. Basta!

SuperElmo: @MyJaps You take care! Miss na agad kita!
MyJaps: @SuperElmo hahaha, nabasa mo na text ko?
SuperElmo: @MyJaps yep! Kaya nga ang ganda ng araw ko e!

Hindi na siya nagreply. Baka nagfifeeling nga lang talaga ako?

‘Julie Anne San Jose changed her relationship status from Single to It’s Complicated.’

Poteeeeeeeeeeeeek!! Sino ba naman ang hindi magfifeeling diba!? Hahahahahaha! Nahampas ko yung table sa sobrang saya! Ano ba yan! Nakakabaliw! Hahahahahaha!

Nung bumalik na yung normal pulse rate ko tumayo na ko at naligo. May reh pala kami! Muntik ko nang makalimutan!

—

Papauwi pa lang ako, panay na ang check ko sa phone. Kanina ko pa siya gusto tawagan kaso ayoko naman siya guluhin. Hindi rin siya nagtetext. Tapos hindi na siya nagtweet. Baka nga nag’eenjoy na siya ngayon.

Pagpasok ko ng bahay, nagpost siya sa instagram. Yung saya ko kanina biglang doble yung bagsak. Nagpost siya ng picture, kasama niya si George. Yakap niya pa sa leeg yung lalaking yun tapos si George nakayakap sa bewang niya. At nakaswim wear pa sila! Shet naman oh. Binagsak ko yung phone sa sofa. Wag niyo na itanong kung bakit sa sofa! Sympre dun malambot e!

Kinuha ko yung unan, kung kanina niyakap ko yung unan ko sa kwarto ng mahigpit ngayon nabalibag ko sa sobrang inis! Tama, nagfifeeling nga lang ako!

Simula nun, hindi ko na hinawakan yung phone ko. Magdamag akong nagmukmok. Ang sakit e. Ang sakit. Yung relasyon namin ngayon, naging komplikado talaga! O ako lang talaga nag-iisip na komplikado?

Hanggang Sunday ng gabi hindi ko ginagalaw yung phone ko. Ang dami niya ng text pero wala akong binuksan kahit isa. Feeling boyfriend na naman ako na nagtatampo dahil may nakitang kasamang ibang lalaki ang feeling kong girlfriend ko.

Nakatitig lang ako sa phone ko, iniisip ko kung babasahin ko ba yung mga text niya. Bibitawan ko na dapat nang bigla siyang tumawag. Lumakas yung kabog ng dibdib ko.

“Hello?”
“Moe, nabasa mo ba yung mga text ko? Kanina pa ko nagtetext sayo e. Kanina pa ko naghihintay dito.”

Naghihintay!? Ano!? Nasan ba siya?!

“Ha? Ngayon ko lang kasi nacharge yung phone ko e!” okay, nagsinungaling ako. “Nasan ka? Bat mo ko hinihintay?”

“Basahin mo yung mga text ko.” Bigla niyang binaba yung phone. Galit ba siya? Ano ba yung ginawa ko?

Binasa ko na agad yung mga text niya…

‘Moe, pwede mo ba ko sunduin sa airport?’
‘Elmo, 8pm ang balik ko sa Manila ha.”
“Moe asan ka na?”
“Elmo?”
“Hey!”
“Moe!”
“Elmo, naiiyak na ko… Asan ka na ba?”
“Elmo!”
“Moses!!!!”

8pm!? Eh 10 pm na ah!?!!??!?!?! Mabilis akong lumabas ng bahay, nagpara agad ako ng taxi. Buti na lang may naligaw na taxi dito sa loob ng village! Sinusubukan kong tawagan si Julie, pero hindi niya sinasagot. Tapos yung mga sunod kong tawag, hindi ko na siya makontak. Ano ba yaaaaaan! Galit talaga siya! Ano ba naman kasing pumasok sa utak ko at di ko binasa mga text niya e!!

Wala ba siyang kasama? Hindi kaya, nag-away sila ni George tapos umuwi siya mag-isa at iyak siya ng iyak ngayon? Kailangang kailangan niya ko ngayon tapos ganito pa ginawa ko. Napakaselfish ko. Dahil lang nasaktan ako, kinalimutan ko siya. Naiinis ako sa sarili ko..

Pagbaba ko ng taxi mabilis akong tumakbo papunta sa lobby ng airport.. Nakita ko kagad siya. Mag-isa nga lang siya. Nakasuksok yung earphone niya at nakayuko siya. Nahihiya akong lumapit. Basta, kailangan ko mag-sorry!!!

Paglapit ko sa kanya tumingala siya at tiningnan ako. Tinanggal niya yung earphone niya.
“Kala ko di ka na darating e. Tara na.”
Pagkatayo niya, niyakap ko siya agad. “Sorry Julie!! Sorry talaga! Sorry.. Sorry..”

Tumawa lang siya ng mahina. “Okay lang.. tara na?”

Binitbit ko yung gamit niya. Tapos nagtaxi na kami pauwi sa kanila. Hindi ko alam kung pano ko siya kakausapin. Bakit ayaw niyang umiyak?

Pagdating namin sa tapat ng bahay niya, kinuha niya na yung mga gamit niya sakin.
“Gusto mo pumasok?”
Umiling lang ako.. “Okay ka lang ba talaga?”
Tumawa ulit siya.. “Ano bang nangyayari sayo? Hahaha.. Okay nga lang ako..”
“Hindi ba kayo nag-away ni George?”
Nag-iba yung ekpresyon ng mukha niya “Bakit kami mag-aaway?”
“Diba kasama niyo siya? Akala ko puro girls lang kayo.. Nagulat ako na kasama niyo si George.”
“Ahmm..”
“Siguro nga ganun talaga pag mahal mo yung isang tao nu? Kahit na ang usapan ng barkada e girls lang, ipipilit na isasama mo si George..” ayan na, hindi ko na napigilan ilabas yung nararamdaman ko.
“Itatanong ko dapat sayo kung pwede akong sumama e, kaso yung sinabi mong puro babae kayo hindi ko na lang sinabi. Tsaka, ano pang gagawin ko dun kung kasama mo naman si George diba?” hindi ko na talaga napigilan yung sarili ko! Kailangan kong sabihin to!!

“Teka.. Nagseselos ka ba kay George!?”

“May karapatan ba kong magselos?” hindi siya nagsalita. Nakatitig lang siya sakin. Ngumiti ako, yung plastic na ngiti. “Kalimutan mo na yung sinabi ko, sige.. mauna na ko..”

Tumalikod na ko. Nakakadalawang hakbang pa lang ata ako..

“Bading si George.”

Gulat akong napalingon sa kanya. Mabilis akong lumapit ulit. “Anong sinabi mo?”

Natawa siya ng malakas. “Sabi ko bading si George!”

“Totoo?”

“Oo.. Totoo..”

“Eh bakit bigla kang umuwi?”

“Kasi.. namimiss na kita e! Kaya nga ko nagpasundo sayo para makita na kita agad e!”

Bigla akong napangiti. Kinagat ko pa yung labi ko para mabawasan yung laki ng ngiti ko.

“Eh bakit sabi mo sakin, hindi mahirap magustuhan si George!?” hindi pa rin ako kuntento sa sinabi niya. Gusto kong makasiguro.

“Para maalarma ka!”

“Maalarma?”

Lumapit siya sakin at tinapik ng mahina yung noo ko. “Oo, ang bagal mo kasi e!” tumalikod siya at naglakad papasok sa gate.

Sa pagkakataong yun, hindi ako slow! Hindi nagloading yung sinabi niya. Mabilis ko siyang kinabig at niyakap.

Hinalikan ko siya sa noo..

“Much love Julie!!”

Tumawa siya at kinurot yung ilong ko .

“Love yah Elmo!”

‘Elmo Magalona changed his relationship status from ‘It’s Complicated’ to ‘In A Relationship with Julie Anne San Jose’

‘Julie Anne San Jose changed her relationship status from ‘It’s Complicated’ to ‘In A Relationship with Elmo Magalona’

CAMPUS CRUSH Season 4 Chapter 21

“Bakit ganun?! Bakit nung may nangyari samin tsaka niya ko iniwan?!” nabasa na ng luha ang kumot ni Julie sa kakaiyak.

“Ganun ba tingin mo Julie?”

Napatingin siya kay Maq na katabi niyang nakaupo sa kama.

“Iniisip mo na iniwan ka niya?”

“Iniwan naman niya talaga ko diba?”

“Julie, listen..” umusog siya papalapit kay Japs.

“Umalis lang si Elmo dito sa bahay niyo pero hindi ka naman niya iniwan ah? Sa nakikita ko nga e naghihintay siya sayo.”
Huminto siya sa pag-iyak at inisip ang sinabi ni Maqui.
“Japs, alam ni Elmo kung gano ka niya nasaktan, at siguro gusto niya na ikaw na mismo ang babalik dahil ready ka na mahalin ulit siya talaga. Yung pagmamahal na walang kinakatakutan. Believe me, yun ang gusto niyang mangyari.”

—

After three weeks..

“Julie, nagreready ka na ba? Pupunta ta-yo sa c-h-a-pel..” papahina na sabi ni Diva nang buksan niya ang kwarto ni Julie at nakita niyang nakaupo ito sa kama hawak ang litrato nila ni Elmo..
“Japs..” dahan-dahan siyang lumapit dito. Tiningnan naman siya nito at nginitian..

“Pumunta ako sa kanila kanina, hindi ko na naman siya naabutan.”

Tumabi siya sa kapatid at hinawakan ang braso nito “Namimiss mo na?” tumango ito.. “Ahmm.. may itatanong sana ako.”

“Hm?”

“Naisuko mo na ba?”

“Ate?”

“Napapansin ko kasi na panay ang suka mo these past few days.. Julie, magsabi ka sakin ng totoo.. may nangyari na ba sa inyo ni Elmo? Buntis ka ba?”

“Ate..” napalunok si Julie at yumuko.. Tsaka siya tumango.

“Ano?!” napalakas ang boses ni Diva “Julie naman!!!” tumayo ito at namewang.

“Ate, sorry.. Sorry talaga..” naiiyak na ang dalaga.

“Nakakainis ka naman e! Diba sabi ko ako muna! Andaya mo naman e! Bakit mo ko inunahan?!”

Napatigil ang pagpatak dapat ng luha niya “Hindi ka galit?”

Ngumiti si Diva “Bakit ako magagalit? Malaki ka na, alam mo na ang dapat mong gawin. At masaya ako na si Elmo ang ama niyan, alam kong hindi ka niya pababayaan.”

“Pero, hindi ko alam kung pano ko sasabihin sa kanya.”

“Pagktapos nating pumuntang chapel, sasamahan kita sa bahay nila ha.”

“Natatakot ako ate. Natatakot ako sa magiging reaksyon niya.”

“Wag kang matakot. Mahal ka ni Elmo, baka nakakalimutan mo?”

—

“Sige manang..” binaba ni Elmo ang phone habang nagmamaneho.

“Anong sabi ni Manang?” tanong sa kanya ni Maxx.

“Pumunta daw si Julie sa bahay.”

“Nung isang araw nakita din siya ni Manang na nakatayo sa gate pero hindi naman daw kumatok o nag doorbell, bigla na lang umalis. Dalawa na ang GO signals mo, sigurado ka na ba dito sa gagawin mo?”

“Yep ate. Sigurado na ko.”

Tumango si Maxx, “Okay.. pwede na bang magpaalam na ko sa little brother ko habang nandito pa lang tayo sa kotse at kasama pa kita?”

Natawa si Elmo at hininto ang kotse.. Niyakap niya ang ate niya, “Salamat ate.”

“Be good boy ha. Mag-iingat ka.”

—

Pagkatapos i’park ang kotse ay naglakad na sila Diva at Julie papasok sa chapel..

“Ay, wait naiwan ko yung phone ko. Mauna ka na.” tumango lang si Julie at dumiretso na papasok ng chapel.

Nang makapasok siya sa loob ay nilibot niya ang paningin.

“Bakit walang tao?”

Hanggang sa mapansin niya ang isang lalaking nakatayo sa harap ng altar. Hindi siya maaaring magkamali, alam na alam niya na si Elmo nga iyon. Kabisadong kabisado niya ang tindig ng binata. Humakbang siya papalapit. Ilang sandali lang ay nilingon siya nito nang nakangiti.

“Ang tagal kong naghintay ah?”

Nang magsalita ang binata ay agad na napatakbo si Julie papalapit dito at niyakap ng mahigpit. Niyakap din naman siya kagad ni Elmo at napaatras pa ang paa nito dahil muntik na silang matumba.

“Elmo..”

Hinawakan ng binata ang pisngi ni Julie “Ang tagal kong hinintay to Japs.. Ang tagal kong pinagplanuhan na gawin to, pero dahil sa mga nangyari hindi ko nagawa kagad. At umabot pa sa point na nawalan ako ng pag-asa kung magagawa ko pa rin ba to.”

“Julie, pinag-isipan ko kung san ko pwedeng gawin to. And I think this is the right place, in God’s home. Dito. Dito mismo sa harapan niya.” Sabay tingin niya sa altar.

“Madami na tayong napagdaanan. Ilang beses na rin kitang nasaktan, pero kahit kelan hindi nagbabago yung nararamdaman ko sayo. Kahit kelan hindi ako susuko na gawin ang lahat para patawarin mo ko sa mga kasalanan ko. Dahil habambuhay, ikaw pa rin ang may ari nito.” Nilagay niya ang kamay ni Julie sa tapat ng puso niya. “Habambuhay, ikaw lang ang magmamay-ari nito.”

Binitawan niya si Julie at kinuha ang isang maliit na box sa bulsa niya. Binuksan niya ito at kinuha ang isang singsing tsaka lumuhod sa harapan ng dalaga. Habang ginagawa niya ito ay hindi na napigilan ni Julie Anne ang maluha.

“Julie Anne San Jose, be with me. Will you marry me?” naluluhang tanong sa kanya ni Elmo.

Pinunasan ni Japs ang luha niya “Nakaya kong magsinungaling sa kanilang lahat na hindi na kita mahal. Pero hindi ko kayang magsinungaling sa harapan ng Diyos. Mahal na mahal kita at hinding hindi magbabago yun. Yes, Elmo Magalona, I will marry you.”

Agad tumayo si Elmo at niyakap siya ng mahigpit.

“Moe, may dapat ka pang malaman.”

Nakangiti pa rin si Elmo na pinagmamasdan ang magandang mukha ni Julie. “Ano yon?”

“Elmo.. I’m pregnant.. Buntis ako.” Nakatingin lang siya kay Elmo at inaabangan ang magiging reaction nito.

Humarap si Elmo sa altar at tinaas ang dalawang kamay. “Thank You Lord!!” napaluhod pa siya “Salamat Lord! Ang bait mo talaga sakin! Salamat po!!” tumayo siya at nilingon ulit si Julie. Hinawakan niya ang dalawang kamay nito “Magiging daddy na rin ako!!”

Kitang-kita ni Julie Anne ang saya ni Elmo sa malaking ngiti nito. Katulad nito, sobrang saya rin niya na ito ang naging reaksyon ni Moe.

“Mahal na mahal kita Julie. Mahal na mahal kita, at ang magiging baby natin.”

“Mahal na mahal din kita Elmo.. Sobra..”

Sa isang relasyon ay hindi maiiwasan ang magkasakitan. Walang taong perpekto at walang pagmamahalang perpekto. Lahat may kanya-kanyang pagsubok na pinagdadaanan. May umaalis, may dumadating at may bumabalik. Minsan isa lang ang lumalaban, minsan agad na sumusuko ang isa. May mga panahong pilit nating kinokontrol ang puso natin. Sinusubukan na turuan ito kung sinong dapat mahalin. Pero mukhang malakas nga talaga ang kapangyarihan ng pagmamahal, dahil pairalin mo man ang utak mo ay ikaw pa rin ang mahihirapan. Hinding-hindi mo makakamit ang kasiyahan na inaasam kung palaging mong babalewalain ang nararamdaman mo. Wag mo sayangin ang mga pagkakataong dumadating sa buhay mo para maging masaya dahil lang sa natatakot ka. Harapin mo ang takot na iyon, at kapag nalampasan mo ito ay dun mo mararamdaman ang tunay na kaligayahan.

Kung takot kang masaktan, wala kang karapatang magmahal.

THE END.

CAMPUS CRUSH Season 4 Chapter 20

Mabilis ang mga pangyayari. Hindi inakala ni Julie na ang pinakaiingat-ingatan ng pagkababae niya ay naibigay niya kay Elmo ng gabing iyon. Kahit noong sila pa ay ilang beses siyang nagpigil dahil naipangako niya sa sarili na ibibigay niya lang ito pagkatapos siyang iharap sa altar ng lalaking mapipili niyang makasama habambuhay. At nasira ang pangakong iyon sa di inaasahang pagkakataon, pero kahit na katiting ay wala siyang naramdamang pagsisisi.

Dinilat ni Julie ang mga mata niya. Nakaunan siya sa dibdib ni Elmo habang yakap siya ng binata. Hindi nga siya nananaginip. Totoo ang lahat ng nangyari kagabi at totoong naibigay niya na ang lahat kay Elmo.

Dahan-dahan siyang gumalaw pero kinabig lang siya ulit papalapit ni Moe.
“Maaga pa.. Matulog ka pa..” nakapikit pa rin ang binata..
Tumingin si Julie sa orasan. 3am. Huminga siyang malalim at dinikdik ang katawan kay Elmo, hinigpitan naman lalo ng binata ang pagkakayakap sa kanya.

“Alam mo ba na pangarap kong magising na dalawang babae ang kasama ko sa kama?”

Napakunot ang noo ni Julie nang marinig iyon.

“Yung isa, sympre ikaw. Hahalikan mo ko at sasabihin mo na mahal mo ko. Yung isa naman sasabihin saking.. “Mahal din kita.. Daddy.”

Nanlambot ang puso ni Julie sa narinig, pero naging dahilan rin ito para maalala ang nakita niya kahapon.

“Nakita ko kayo kahapon nila Sheryl..” alam niyang hindi tamang oras para sabihin ito pero hindi niya napigilan ang sarili. “May kasama kayong.. bata.” Nilingon niya si Elmo nang hindi ito sumagot. Nakadilat na ito at nakatingin sa kanya.

“Ang saya niyo nga e.” dagdag niya pa..
“Anak yun ni Sheryl..”
“Anak NIYA?” inulit niya para siguraduhing hindi siya nabingi.
Tumango si Elmo “Anak NIYA.” Hinalikan niya ang noo ni Julie. “Nakita nya ko habang kumakain ako, dala-dala niya yung anak niya, pinasyal ko sila at pinakain.. Pinaliwanag rin sakin ni Sheryl ang lahat..”

“Lahat?”

“Oo.. Lahat.” Tumango si Elmo “Inamin niya sakin na wala talagang nangyari samin, yung gabing lasing na lasing ako dinala niya ko sa bahay at kinuhanan ng pictures, alam niya daw kasi na maraming nagkakagusto sakin sa school kaya iniisip niya na maraming maiinggit sa kanya..”

“Pero.. yung baby?”

“Anak nila yun ng naging boyfriend niya.. Nung nabuntis siya dun daw siya natauhan sa lahat ng mga katarantaduhang ginawa niya. Natutuwa ako sa sinabi niyang nagsisimula na siyang magbagong buhay. Next year, gusto niya ng bumalik sa pag-aaral.”

Tumango tango lang si Julie. Pakiramdam niya ay nabunutan siya ng tinik sa narinig niya.

“Gusto rin niyang humingi ng sorry sayo..”

Tiningnan niya lang muli si Elmo at ngumiti.

“Matulog ka na ulit..” kinabig niya pa ulit papalapit si Julie.

—

Nagising si Julie ng mag-isa na lang sa kama. “Moe?” tiningnan niya ang orasan. 11am. Sinuot niya ang bathrobe at kumatok sa banyo. “Elmo?” binuksan niya ito pero walang tao. Lumabas siya ng kwarto at dumiretso sa baba.

Naabutan niya na nakaupo sa sofa ang Ate Diva niya. “Ate?”
“Oh.. kakagising mo lang?”
Tumango siya “Si Elmo?”
Parang nag-iba ang  ekspresyon sa mukha ni Diva..

“Ate? Si Elmo kako nakita mo?”

“Ahm.. Nasa hospital siya.”

“Hospital?! Pero kanina lang—“ buti na lang at hindi niya naituloy ang sasabihin niya.. “Bakit siya nasa hospital?”

“Si Maxx.. Naaksidente kasi si Maxx. Nasagasaan ang ate niya.”

“Ha? Papanong? Diba nasa States si Ate Maxx!?”

“Ahmm Julie.. Kasi..” tumayo si Diva “Kasi hindi totoong bumalik ng States si Maxx.”

“Ano?!” naguguluhan si Julie sa sinasabi ng ate niya.

“Ganito kasi yan..” huminga siya ng malalim bago simulan muli ang sasabihin. “Naisip namin ni Maxx na palabasin na ibebenta yung bahay nila tapos babalik na siya sa States, then dito niya patitirahin si Elmo.. kasi para ano.. para magkaayos kayo. We thought that it would be easier for you to forgive him if palagi kayong magkasama..”

“You mean, hindi totoo na binenta nila ang bahay nila?” tumango si Diva.

“Ate..”

“Sorry.. Kasi you know.. parang desperado na kaming magkabalikan kayo.. alam kasi naming mahal niyo pa ang isa’t isa e.”

Hinawakan ni Julie ang noo niya.. “Kamusta na si Ate Maxx?”

“Okay na siya, makakalabas na siya mamaya.. Halos tatlong araw din siyang naconfine e“

“Naconfine? Ibig sabihin hindi rin totoo na nag out of town kayo ng mga kaibigan mo?”

Tumango ito “Binabantayan ko si Maxx, ayaw niya pa rin kasi ipaalam sa inyo na pinlano namin ang lahat.”

Hindi alam ni Julie ang sasabihin sa narinig niya.
“Galit ka ba?”
Umiling na lang ang dalaga “How’s ate Maxx?”
“Ayos na siya, ilalabas na siya ni Elmo mamaya.”

Tumango tango si Japs at umakyat ulit sa kwarto niya..

Dumiretso siya sa banyo at binuksan ang shower. Habang dumadaloy ang tubig sa katawan niya ay napapikit siya at nag-isip..

 “Pero you can’t love him like the way you loved Elmo.”

 “Ewan ko sayo.. Mahal ka niya.. At alam kong mahal mo pa rin siya! Pero pinahihirapan niyo lang ang isa’t isa.”

“Madali lang ang solusyon, pero ang hirap sayo ginagawa mong komplikado lahat.”

 “Natatakot kang masaktan ulit Julie.”

“Julie, alam kong magulo pa ang isip mo ngayon.. Pero naniniwala ako, everything will be fine.”

“Julie.. puso mo sundin mo. Alam kong natatakot ka lang masaktan ulit.”

“Pero mahal ka ni Elmo at alam kong mahal mo rin siya.”

 “Gumising ka na nga! Wag mo lokohin ang sarili mo.”

“Wag mo sasayangin yung pagkakataon. At lalong wag mo sasayangin yung pagpaparaya ko. Mahal kita, pero gusto ko lang na sumaya ka, at alam kong sa kanya ka lang sasaya.”

“Gusto mo ulit magkaron ng karapatan na gawin yung mga bagay na yon. Tama ba?”

“Sorry.. Kasi you know.. parang desperado na kaming magkabalikan kayo.. alam kasi naming mahal niyo pa ang isa’t isa e.”

“Lahat sila lumalaban, lahat sila umaasa. Pero ako? Anong ginagawa ko?”

Hanggang sa maalala niya ang nangyari kagabi..

“Bakit ka ba bumalik? Bakit mo pa kailangang bumalik?! Elmo, bakit ba kasi bumalik ka pa!!”

“Kasi… kasi mahal kita.”

“Bakit ka sumuko?! Bakit Elmo!?”

“Hindi ako sumuko.. Hinding hindi ko yun gagawin..”

“Julie, kahit ngayon lang, pwede bang puso muna ang pairalin natin? Wag nating isipin ang mga nangyari noon, at ang sitwasyon natin ngayon.. Pwede bang puso naman ang sundin natin this time? Julie.. please.. kahit sandali lang..”

Naalala niya ang bawat halik at yakap ni Elmo. Nang gabing iyon ay nanlambot ang puso niya at ginantihan ang pagmamahal na binibigay sa kanya ng binata. Ibinigay niya ang lahat.

Pagkatapos niyang magbihis ay lumabas siya ng kwarto. Nakita niyang bahagyang bukas ang kwarto ni Elmo lumapit siya at pumasok. Nililigpit na ng binata ang mga gamit niya. Inaayos na nito ang mga damit at nilalagay sa isang maleta.

“Aalis ka na?”

Nilingon siya nito at binigyan ng matipid na ngiti “Hindi naman talaga ako dapat nandito e. Niloko tayo nila Ate Maxx, kung hindi ko pa nahuli si Ate Diva na kausap ang ate ko sa phone kanina hindi ko pa to malalaman.”

“Galit ka ba sakanila?”

Tinigil ni Elmo ang paglagay ng damit at hinarap siya “Sa totoo lang, hindi ko makuhang magalit.”

“Pero bakit ka aalis?”

“Kasi ito ang tama.”

“Elmo, may nangyari satin, tapos iiwan mo ko?!” biglang lumakas ang boses ni Julie.

Ngumiti lang ulit si Elmo ng bahagya at lumapit sa kanya “Julie, yung nangyari kagabi, hinding hindi ko yun makakalimutan. Yun ang pinakamasayang sandali sa buhay ko.. Pero..”

“Pero?”

“Pero ayokong bumalik ka sakin dahil lang naibigay mo ang lahat. Alam ko kung gano mo yun iningatan, at nahihiya ako sayo.”

“Elmo.. hindi naman kita——“

“Ayokong bumalik ka sakin dahil may nangyari satin..” lumapit pa lalo si Elmo at hinawakan ang mga kamay ng dalaga “Gusto ko, pag bumalik ka handa ka na.. Gusto ko, hindi ka na ulit takot masaktan.. At gusto ko, handa ka nang mahalin ako ulit.”

Niyakap niya si Julie at hinalikan sa noo. “Ito ang tandaan mo, kahit kelan hinding hindi magbabago ang nararamdaman ko para sayo.”

Sinara nito ang maleta at ngumiti ulit ng matipid kay Julie bago lumabas ng kwarto.

CAMPUS CRUSH Season 4 Chapter 19

Salita ng salita si Maqui habang papasok sila ng store. Natatawa na lang si Julie sa mga pinagkikwento ng bestfriend niya. Papasok na sila ng office nang mapansin niya si Elmo habang inaayos ang mga nakadisplay na CDs.. Binitawan niya ulit ang door knob at naglakad papunta kay Elmo..

“Uy, san ka pupunta?” sabi sa kanya ni Maq habang sinusundan siya. “Ah..” nang makita ni Maq si Moe.

“Kumain ka na muna.” Napalingon si Elmo nang marinig si Julie.

“Mamaya na, hindi pa ko gutom e.”
“Hindi pa gutom? Hindi ka nagbreakfast sa bahay, wala ka pang kinakain mula kanina, then hindi ka gutom?”
“Wala akong gana e.”
“Kahit na, kumain ka na.”
“Julie mamaya na lang..”
“Elmo wag kang makulit, kumain ka na.”
“Mamaya, promise.”
“Ngayon na.”
“Hindi pa talaga ko gutom.”
“Anong oras na nga. Kumain ka na.”
“Wala talaga akong gana pa..”
“Please. Kumain ka na.”
Tumingin si Elmo sa kanya. Seryoso ang mukha ni Julie. Ngumiti si Elmo at binitawan ang mga CDs na hawak niya. “Sige.. Kakain na po ako.” Naglakad siya papalabas ng store.

Nang makalabas na si Elmo ay pumasok na rin sila Julie sa office. Nilapag niya ang bag niya sa table at umupo. Umupo rin si Maq sa tapat niya at nakangiting tinitingnan siya.

“Anong problema mo?” natatawa niyang tanong kay Maq.

“Anong ibig sabihin nun? Part pa rin ba yan ng sinasabi mong “paghihiganti” mo kuno o ano!? Sweet ka sa kanya ngayon then mamaya papakita mo na naman sa kanya na sweet ka kay Teejay?”

Sumandal si Julie “Namimiss ko siya.. Namimiss ko si Elmo..”

Napatayo si Maqui at pumatong sa table ni Julie “Ano!? Eeeeeeeeeeeehh! Ano sabi mo!?”

“Uulitin ko pa?”
“Pero teka nga.. Magkasama naman kayo sa iisang bahay, tapos nagkikita naman kayo dito sa store.. Bakit mo siya namimiss?”
“Ewan..” nagkibit balikat ang dalaga “Basta, gusto ko siyang alagaan ulit, gusto kong nasa tabi ko siya palagi.. gusto kong—“
“Gusto mong maging kayo ulit!”
Napatingin si Julie sa kaibigan.
“Gusto mo ulit magkaron ng karapatan na gawin yung mga bagay na yon. Tama ba?”
Parang nahihiya pang napatango si Julie.
“Parang kelan lang galit na galit ka sa kanya ah? Then after nung party ko hindi na kayo nagpansinan sabi mo pa parang iniiwasan ka niya.. tapos ang huling kwento mo sakin e, tinabihan ka niya matulog nung isang gabi tapos kahapon e gumawa siya ng paraan para mabawi niyo yung sales niyo.. Julie, kung sinabi mo lang sakin noon na ang pagtabi lang pala sayo ni Elmo sa pagtulog e bibigay ka na dapat na-i-suggest ko na sa kanya agad yun before! Pinatagal mo pa e!”

“Sira! Hindi naman din kasi dahil dun!”

“Eh dahil sa ano!?”

“Eh kasi..” napakagat labi si Julie at parang nag-isip..

“Kasi…”

“Kasi.. parang sumuko na siya e..”

“Sumuko?”

“Pakiramdam ko sumuko na siya nung iniiwasan niya na ko e..”

“Eh diba sabi mo naman.. ayaw mo na?”

“Oo nga.. pero yung iniiwasan niya na ko, parang.. parang nalungkot ako e..”

Nakatingin lang si Maq sa kanya at naghihintay pa ng sasabihin niya..

“Ayokong sumuko siya.. ayokong tumigil siya..”

“Kung hindi ba siya titigil may aasahan siya?”

—

Maggagabi na nang iwan ni Julie ang store. Habang nagmamaneho ay iniisip niya pa rin si Elmo. Nung lumabas kasi ito para kumain ay hindi na ito bumalik. Panay din ang check niya sa phone at umaasa siya na magtetext man lang to o tatawag para magpaliwanag. Pinipigilan niya ang sarili para maunang tawagan ang binata.

“Galit ba yun sakin!? Magsosorry ba ko? Eh bakit ako magsosorry? Ano ba kasing ginawa ko?” kanina pa ang pagkausap niya sa sarili “Si Ate na lang tatawagan ko.. ay, wala pala si ate sa bahay..” kinuha niya ang phone at tumingin ulit sa daan. Pinag-iisipan niya pa rin kung tatawag na ba siya kay Elmo..

Pero bago pa siya makatawag ay napansin niya na kagad ang kotse ni Elmo na nakapark sa isang resto. Huminto siya sa di kalayuan at nagtangkang bumaba. Bubuksan pa lang niya ang pinto ay nasilayan niya na kagad si Elmo na may kalong kalong na bata. Nag’stay muna siya sa loob ng kotse.

Kasunod ni Elmo ang isang babaeng pamilyar para kay Julie..

“Sheryl?”

Kalong ni Elmo ang bata at habang nakaharap kay Sheryl. Tuwang tuwa ito habang hinahalikan pa ang pisngi ng batang hawak niya.. Kung tatantyahin ay mukhang lagpas nang isang taon ang karga na bata ni Elmo.

May kirot sa puso ni Julie habang pinapanood ang tatlo. Parang isang masayang pamilya na walang pinagdadaanang kahit anong problema. Tatlong beses siyang humingang malalim dahil sumikip ang dibdib niya.. Kahit alam niyang nasasaktan siya sa nakikita niya ay nilingon niya ulit ang tatlo. Kitang-kita ng dalawang mata niya kung gano kasaya si Elmo. Ganitong-ganito ang imahinasyon na nabubuo niya sa isipan noong mga panahong sila pa ng binata, at ngayon ay parang naging makatotohanan ito, pero ang pinagkaiba nga lang ay hindi siya ang babaeng kasama ni Elmo.

Kahit nanginginig at nanghihina ay pinatakbo niya na ang kotse. Di kalayuan sa bahay nila ay huminto siya. Yumuko siya at umiyak.. Nang iangat niya ang ulo ay tinakpan niya ang bibig niya para pigilan ang bawat paghikbi. Pero parang may tumutusok sa puso niya at lalong lumalala ang sakit na nararamdaman niya. Ilang beses niyang hinampas ang manibela at inumpog ang likod ng ulo niya sa sandalan.. Kasabay ng pag-agos ng luha niya ang paghabol niya sa hininga dahil sa sikip sa dibdib na nararamdaman ni Julie..

—

Pagdating ni Elmo ng bahay ay dumiretso kagad siya sa taas papunta sa kwarto niya.. Napansin niyang bahagyang nakabukas ang pinto ng kwarto ni Japs, lumapit siya at sinilip ang ulo niya sa loob. Nakatayo si Julie sa harap ng bintana. Sandali niyang tinitigan ang likod ng dalaga, papaatras na siya nang magsalita ito.

“Anong kailangan mo?” nakatalikod pa rin ito..

Pumasok na si Elmo sa loob ng kwarto at di sinasadyang naisara niya ang pinto.
“Si Ate Diva? Parang.. ilang araw na siyang hindi dito natutulog ah?”

“Hindi niya ba nasabi sayo? Nag out of town sila ng mga kaibigan niya.”

“Ah.. ganun ba..”

Napansin ni Elmo na may dalawang beer In can na ang ubos sa table di kalayuan kay Julie at may tatlo pang hindi nabubuksan.

“Julie.. May problema ba?”

Hindi ito sumagot, “Julie..” sinubukan niyang lumapit sa dalaga.

“Dyan ka lang. Wag kang lalapit sakin.” Nakatalikod pa rin na sabi nito.

“Japs, baka makatulong ako..”

“Hindi.. Hindi ka makakatulong.”

“Julie, please? Anong problema?”

“Bakit ka ba bumalik? Bakit mo pa kailangang bumalik?! Elmo, bakit ba kasi bumalik ka pa!!”

Napayuko si Elmo bago siya tingnan ulit “Kasi… kasi mahal kita.”

“Mahal?!” humarap si Julie sa kanya na umiiyak at ikinagulat iyon ni Elmo. “Ginugulo mo lang buhay ko!!”

“I-I-I-I’m sorry..”

“Elmo bakit ka ba ganyan!!” binato niya ang hawak na beer kay Elmo, tumama ito sa binti ng binata pero nanatiling nakatingin pa rin siya kay Japs..

“Bakit mo ba ko laging pinapahirapan!!” tinakpan ni Julie ang mukha niya .. Humakbang si Elmo papalapit sa kanya pero napahinto siya ng tingnan ulit siya ni Julie..

“Hindi pa nga ko bumabalik sayo e!! Elmo, hindi pa nga nagiging tayo ulit diba! Pero bakit ka ganyan!! Bakit sinasaktan mo na ko agad!!”

“Julie.. I’m so-r-ry”

“Bakit ka sumuko?! Bakit Elmo!?”

“Hindi ako sumuko.. Hinding hindi ko yun gagawin..”

“Tama na Moe! Tama na please! Nahihirapan na ko! Umalis ka na! Umalis ka na!!”

“Julie..” dahan dahan ay lumapit siya kay Julie at niyakap ito. Hinigpitan niya ang yakap nang tinutulak ni Julie ang dibdib niya palayo..

“Umalis ka na! Iwan mo na ko!! Iwan mo na ko Elmo!” hinahampas niya ang dibdib ng binata.

“Ayoko.. Ayoko..”

“Elmo tama na please! Ayaw na kitang mahalin! Ayoko na maramdaman yung ganitong sakit” lalong hinigpitan ni Elmo ang yakap niya..

“Ayoko na Moe.. Ayoko na.. Ayoko na..” pahina ng pahina ang boses niya kasabay ng paghina din sa pagtulak niya sa binata. Dahan-dahan siyang umupo sa silya sa tabi ng table at yumuko. Iyak siya ng iyak at hindi niya mapigilan ang pag-agos ng mga luha niya.. Lumuhod si Elmo sa harapan niya.

Hinawakan niya ang kamay nito “Japs, wag ka umiyak please.” Pinunasan niya ang mga luha nito at hinaplos ang mga pisngi.  “Kahit ngayon lang..”

Nag-angat ng ulo si Julie at tinitigan sa mga mata si Elmo.

“Julie, kahit ngayon lang, pwede bang puso muna ang pairalin natin? Wag nating isipin ang mga nangyari noon, at ang sitwasyon natin ngayon.. Pwede bang puso naman ang sundin natin this time? Julie.. please.. kahit sandali lang..”

Unti unti niya nilapit ang mukha kay Julie at hinalikan ito. Dahan-dahan namang napapikit ang dalaga..

‘Pwede bang puso naman ang sundin natin this time?’ paulit-ulit na tumatakbo iyon sa utak ni Julie. Ilang sandali lang ay ginantihan niya na rin ang mga halik ni Elmo. Binuhat siya ng binata at dahan-dahang nilapag sa kama. Habang magkayakap ay nakatitig lang sila sa isa’t isa. Kitang-kita ni Elmo sa mga mata nito ang lahat ng sakit na naidulot niya dito. Hinalikan niya ulit si Julie from her lips down to her neck.. 

CAMPUS CRUSH Season 4 Chapter 18

Ilang araw na ang nakalipas matapos ang nangyari sa party ni Maqui. Simula noon ay iniiwasan na ni Elmo si Julie. Napansin naman yun ng dalaga kaya umiiwas na lang din siya. Naging malamig ang pakikitungo nila sa isa’t isa. Iniisip ng dalaga na nagalit ito sa ginawa niya o di kaya ay tinanggap na lang na wala na talaga. Pero ayaw niyang tanggapin na sumuko na nga talaga si Elmo. Nalulungkot siya sa tuwing naiisip iyon.

—

Hindi namalayan ni Elmo na nakatulog na siya sa sofa. “1am na?” kinusot niya ang mata at gegewang gewang pang tumayo para umakyat na sa kwarto niya..

Napansin niyang bahagyang bukas ang kwarto ni Julie, dahan dahan siyang sumilip doon. Nakita niya ang dalaga na nakaupo sa tapat ng table nito katabi ng kama. “Anong oras na nagtatrabaho pa rin siya..”

Halos tatlong araw nang ganito si Julie kaya nag-alala na rin si Elmo.

Bumaba ulit siya sa kusina at hinatiran ng gatas si Julie sa kwarto nito..

Napalingon si Japs nang maramdamang may pumasok .. “Elmo.”

“Ahmm Sorry dumiretso na ko, nakabukas kasi yung pinto e.” nakatitig lang sa kanya ang dalaga at nabaling ang tingin sa gatas na hawak nito. “Ah.. tinimplahan pala kita ng gatas.”

Lumapit siya sa dating kasintahan at inilapag ang gatas sa lamesa. “Hindi ka pa ba magpapahinga?”

Umiling ito.. “Kailangan kong tapusin to..” napabuntong hiniga ito.

“May problema ba?” pag-aalalang tanong niya kay Japs.

“Bumababa kasi yung sales e.. Last week pa to nagstart pero iniisip ko na makakabawi naman siguro kami kinabukasan, hanggang sa ito.. Talagang bumagsak na yung sales namin.”

“Pag ba hindi ka nagpahinga ngayon, magagawan yan ng paraan?”

Tiningnan siya ni Julie. Animo’y iniintindi ang sinabi nito.

“Tatlong araw ka ng walang tamang tulog Julie.”

“Moe, kailangan kong gawan to ng paraan.”

Yumuko si Elmo at iniabot ang dalawang binti ni Japs, inalalayang ang likod nito at binuhat papunta sa kama. DAhan dahan niyang inilapag ang dalaga.

“Elmo..”

“Japs, magpahinga ka na muna.”

Tumabi ang binata kay Julie at inihiga ang ulo nito sa pagitan ng balikat at dibdib niya. “Promise, magiging okay ang lahat. Basta ang mahalaga, magpahinga ka.”

“Elmo, bumalik ka na sa kwarto mo, magpapahinga na ako..”

“Ayoko, babantayan kita.”

“Elmo…”

“Don’t worry, wala akong gagawing masama.. Dito lang ako, babantayan ka.”

Wala na siyang naisagot. Para siyang nanghina nang muling maramdaman ang mga bisig nang dating kasintahan..

—

Mabilis na bumaba si Julie..

“Elmo?” pumunta siya sa kusina at nadatnan ang ate niya. “Oh, gising ka na pala..”

“Si Elmo?”

“Maagang umalis, bakit?”

“San daw siya nagpunta?”

“Sa shop malamang.. E diba tumutulong yun dun?”

Napaisip si Julie..
“Teka nga.. Bakit parang sabik na sabik kang makita si Elmo ha?” sabay ngiti ni Diva sa kanya.

“Wala..” umakyat na ulit siya ng kwarto.

—

“Nandun kaya siya?” habang nagmamaneho papunta sa store. Madami siyang dapat isipin pero sinaklaw ni Elmo ang buong isipan niya at siya lang ang tanging laman nito.

Nagtaka siya ng pagdating sa store, madaming tao sa loob, kahit sa labas. Tapos nakalabas na ang mga speakers nila at ..

“Elmo..” naririnig niya ang boses ni Elmo.. nang makalapit siya ay nakita niya nga dun ang binata, may hawak hawak na mic at kumakanta. Nilapitan niya si Teejay na nakatayo at pinapanood rin si Elmo.

“Late ka..” sabi sa kanya ni Teej ng nakangiti.

“Sorry..” tumingin ulit siya kay Elmo.

“Mapilit siya.. Pero ayos din ang gimik niya.. ang dami na kagad ng benta natin. For sure makakabawi tayo sa nalugi these past few days..”

Ngumiti si Julie at tumango. “Nakakahakot siya ng customers mula kanina pa dahil lang sa pagkanta niya?”

Umiling si Teej at natawa “Tingnan mo lang.. Manood ka..”

Maya-maya ay halos babae ang nagsilabasan sa loob ng store. Huminto si Elmo sa pagkanta at isa-isang bumeso sa mga babae..

“Thank you ma’am..” sabi niya sa bawat lalabas at bibili.

Biglang napalakas ang tawa ni Teej at umiling ulit “Ibang klase.”

Napanguso si Julie at nagtaas ng kilay.. “Tss..”

“Wag ka nang magselos.. Ginagawa nya yan para sayo.”

“Hindi ako nagseselos!” madiin niyang sinabi sabay irap.

“Eh anong tawag dyan? Hahahahaha!”

—

Nilapag ni Elmo ang mic at umupo sa isang bench. Kinuha niya ang towel sa bag at nagpunas ng pawis.

“Water.” Tumabi si Julie sa kanya at inabot ang bottled waer.

“Salamat.” Kinuha niya yun at ininom.

“Tara, kain na tayo.”

Tiningnan niya si Julie “Hindi ka pa kumakain?”

“Hindi pa.. Hinihintay kita. Kanina ka pa kanta ng kanta dyan, for sure pagod at gutom ka na.”

Tumango tango si Elmo, nilapag ang tubig at kinuha ulit ang towel niya, pinipilit niyang abutin ng kamay niya ang likod niya para mapunasan din ang pawis niya.

Kinuha ni Julie ang towel “Ako na..” pinasok nito ang kamay niya sa loob ng damit ni Elmo at pinunasan. “Wala ka bang baong damit?”

Umiling ang binata.

Napataas ng kilay si Japs, “Bakit hindi ka nagbaon? Matutuyuan ka nito oh.. basang basa..” sabay hagod sa likod niya na pawis na pawis.

Napangiti si Elmo nang bahagya, nang maramdaman ang pag-aalala ni Julie.

Humarap siya sa dalaga at tinitigan ito.. nakatitig lang din si Julie sa kanya. Pinunasan ng dalaga ang mukha ni Elmo.

“Tara nga sa loob..” tumayo si Japs at hinila si Elmo papasok sa office sa loob ng store.

“Magpapadeliver na lang ako ng pagkain..” tumayo ito sa tapat ng phone at nag dial na. Umupo si Elmo sa tapat ng table ni Japs..

Pagkababa ng telepono ni Julie ay nilingon siya ni Elmo, “Hubarin mo yung shirt mo.”
Napanganga si Elmo nang marinig iyon.. Nakita niya na bahagyang natawa si Japs, “Sabi ko hubarin mo yung shirt mo, basang basa yan baka matuyo sa likod mo. Pag sa labas ka naghubad baka dumugin tong store at wala na talagang matira at magiba pa sa dami ng babaeng pupunta.”

Napangiti si Elmo “Okay..” at hinubad na ang shirt niya.

“Teka lang naman!!” napasigaw si Julie nang itaas na ni Elmo ang damit niya. “Waiiit lang, excited ka e!” tumalikod siya sa binata “Okay na, maghubad ka na.”

“Oh, ito magjacket ka muna.” Inabot ni Julie ang jacket niya habang nakatalikod. “Nakajacket ka na?”

“Oo.. Okay na..”

Humarap si Julie at nakangiti lang sa kanya si Elmo. Kinuha niya rin ang damit ng binata at sinampay iyon sa sandalan ng upuan.

“Hindi na tayo mga bagets para maging big deal pa ang paghubad ko ng T-shirt sa harapan mo.” Napataas ng kilay ang dalaga pero nakangiti lang si Elmo sa kanya.

“Linya ko yan e.”

CAMPUS CRUSH Season 4 Chapter 17

Naninigas pa rin siya ng bitawan siya ni Julie. Nakatingin silang lahat kay Julie at bakas sa mga mukha ang pagkagulat.

“Bakit?” bahagyang natawa si Japs nang makita ang itsura ng mga kasama niya. “Hindi na tayo mga bagets para maging big deal ang kiss! Hey! Okay lang ba kayo?!”

Sa sinabing yun ni Julie ay nagising si Elmo. Parang may tumusok sa kanya para matauhan. Matapos nilang titigan si Julie ay nakatingin naman sila ngayon kay Elmo. Nabalot sila ng panandaliang katahimikan. Biglang sumuka si Maq sa tapat ni Elmo.

“Yuuuuuuuucckk!” sabay sabay nilang nasabi.
“Tara na nga kasi e!” inilalayan ni Elmo si Maqui na tumayo at dinala na ito sa kwarto.
“Tara Vhena, magpahinga na rin tayo. Inaantok na ko e.” yaya ni Einah kay Vhena.

Lumapit si Einah kay Jay at hinalikan, “Ikaw, magpahinga ka na rin ha. Good night honey.”
Tumango ito “Ubusin lang namin to. Night honey.”

“Ikaw naman, pulang pula ka na oh!” sermon bigla ni Vhena kay Sam.
“Galit ka ba?”
“Basta, last na yang iniinom mo ha then matulog ka na rin.” Sabay halik nito kay Sam.
“Yes boss.”

Susunod na rin sana si Julie pero biglang naunahan siyang tumayo ni Teejay at lumabas papuntang garden nang hindi nagsasalita o nagpapaalam. Napatingin siya kay Jay at Sam, nagkibit balikat lang yung dalawa. Tumayo siya at sinundan si Teejay sa garden.

Nakatayo ito at malayo ang tingin. Dahan dahan siyang lumapit at niyakap ang binata mula sa likod.
“Sorry.. Sorry Teej.”

“Bakit mo siya hinalikan?” diretsong tanong sa kanya ni Teejay.
“Teej..”

Tinanggal nito ang pagkakayakap ni Julie at humarap “Ginawa mo ba yun para ipakita samin na hindi mo na talaga mahal si Elmo.. o ginawa mo yun para masiguro sa sarili mo kung ano talagang nararamdaman mo para sa kanya.?”

“Teejay, hindi.. hindi yan yung..”
“Julie..” humingang malalim ang binata at umiwas ng tingin “Bakit mo ba to ginagawa?”
“Anong ginagawa ko?”
“Nung nawala si Elmo, nagkaron ako ng pag-asa.. pero nung bumalik siya at nakikita ko na lahat sila naniniwala pa rin para sa inyong dalawa, pinipilit ko nang tanggapin na talo ako.” Unti unti nang lumabas ang mga luha sa mata nito.
“Teejay, I’m sorry..”

“Mahal mo pa talaga siya?”
“Hindi.. Ewan .. Ewan ko..”

“Itigil mo na to Julie.”
“Teej..” napaiyak na rin siya .
“Itigil mo na please?” humarap ulit siya kay Japs at lumapit pa. “Mahal kita! Mahal na mahal! Pero wag ka nang gumawa ng mga bagay na alam mong aasa ako! Wag ka nang gumawa ng mga bagay na ikasasaya ko, wag mo na ko paasahin please! Nahihira—“

Bago pa man niya matapos ang sasabihin niya ay hinawakan ni Julie ang mukha niya at hinalikan siya…

Napaatras si Elmo. Hindi naman dapat siya sumunod, pero nung sinabi ni Jay at Sam na nasa garden si Teejay at Julie ay biglang ang mga paa nya ang nagdesisyong sundan ang mga ito. Bago pa man siya makalabas ay ito na kagad ang bumungad sa kanya. Nablanko ang utak niya at umatras ng umatras, pagtalikod niya ay nakita niya si Sam na nakatingin sa kanya.

“Bro..”

Bigla na lang naramdaman niyang patulo na ang luha niya. Pinisil niya ng daliri niya ang mga mata niya para pigilan ang pagpatak ng mga luha niya. Hinawakan niya ang ulo niya at napayuko. Inalalayan niya ng dalawang kamay ang magkabilang tuhod niya sa panginginig nito.

“Bro, ang sakit!” umangat siya ulit at pinunasan ang mukha niya “Ganto ba Sam? Ganto pala yung feeling nang nasasaktan pero wala ka namang karapatan… Ganto ba naramdaman mo noon nung minahal mo si Julie pero kami?! Sh*t pare, pano mo to natiis?!” sumandal siya sa pader nang nanginginig pa rin.

Lumapit si Sam sa kanya “Bro iba ang sitwasyon niyo. Ako, minahal ko siya pero ikaw ang mahal niya. Ikaw, alam nating lahat na pareho kayong nagmamahalan.”

Sarkastikong natawa si Elmo  “Nakita mo naman diba?! Nakita mo yung kanina!? Hindi niya na ko mahal!! HINDI NA!!!!”

“Hindi na… hindi na..” unti unting napahina ang boses niya.

Tinapik ni Sam ang balikat niya..

“Pare, naguguluhan lang si Julie. Nasaktan mo siya e.”

“Nasaktan ko siya.. Tama.. Tama..” tumango tango siya, “Nasaktan ko siya kaya tama lang na masaktan rin ako..”

Inumpog niya ang likod ng ulo niya sa pader, “Gago ko.. ang gago ko..”

“Lumaban ka pare.”

“Ang hirap bro e.. Ako na lang ang lumalaban. Ako na lang ang nagpupumilit na isalba yung relasyon namin.”

“Katulad ng sinabi ko kanina,  naguguluhan lang si Julie. Give her time, sigurado akong darating yung araw na sasamahan ka na niya. Parehas na kayong lalaban.”

—

Tulala na umakyat si Julie papunta sa kwarto niya. Humiga siya at pumikit. Hindi niya rin alam kung bakit niya hinalikan si Teejay. Bigla na lang niyang ginawa.

“I’m sorry..” agad niyang nasabi matapos niyang halikan si Teejay.

“Ano? Alam mo na? Alam mo na kung sino talagang mahal mo?” tanong ni Teejay sa kanya.

“Teej, naguguluhan talaga ko.”

“Julie.. puso mo sundin mo. Alam kong natatakot ka lang masaktan ulit. Sa tingin mo ba, hindi kita masasaktan?”

“Mahal mo ko diba?”

Tumango si Teejay, “Mahal na mahal. Pero mahal ka ni Elmo at alam kong mahal mo rin siya.”

Nagulat si Julie sa sinabi ni Teejay. Hindi niya akalaing masasabi iyon ng binata.

“Nagbulag-bulagan ako simula nang bumalik si Elmo sa buhay mo. Iniisip ko na pwedeng makalimutan mo pa siya, sinabi ko sa sarili ko na hindi kita pakakawalan. Pero habang tumatagal, kahit na malamig ang pakikitungo mo sa kanya, nararamdaman ko pa rin na iba siya. Ibang iba siya Julie. At kahit kelan, hindi ko siya kayang higitan.”

“Teejay, hindi totoo yan.”

“Julie..” tinapik niya ng konti ang noo ni Japs. “Gumising ka na nga! Wag mo lokohin ang sarili mo.”

Napayuko na lang si Julie at umiyak.

“Wag mo sasayangin yung pagkakataon. At lalong wag mo sasayangin yung pagpaparaya ko. Mahal kita, pero gusto ko lang na sumaya ka, at alam kong sa kanya ka lang sasaya.”

Hinalikan siya sa noo ni Teejay at naglakad na palayo.

“Teej..” hinabol niya ito at niyakap. “I’m sorry..”

Dumilat si Julie at pinunasan ang mga luha niya. “I’m sorry Teejay..”

—

Hindi makatulog si Elmo. Kanina pa niya rin sinusubukan kontakin ang ate Maxx niya, kahit ang Mommy niya at ibang kapatid ay tinatawagan niya rin. Pero walang sumasagot dito, kahit isa.

Sa sobrang sakit na naramdaman niya ay parang duwag na naman siyang gustong tumakbo at lumayo. Dahil sa nakita niya ay ang pagbalik sa States kagad ang naisip niya..

‘Kailangan ko nang tanggapin na wala na.. Wala na talaga..’

Tinitigan niya ang mga pictures ni Julie sa phone niya.

‘Julie, wala na ba talaga? Hindi mo na ba talaga ko mahal?’

“Katulad ng sinabi ko kanina,  naguguluhan lang si Julie. Give her time, sigurado akong darating yung araw na sasamahan ka na niya. Parehas na kayong lalaban.”

“Please, hindi ko na kayang lumalaban mag-isa.”

Tumulo na naman ang mga luha niya.

“Mahal na mahal kita.. please, bumalik ka na.. please..”

CAMPUS CRUSH Season 4 Chapter 16

Maqui’s birthday.

Dalawa lang sila Elmo at Julie na naiwan sa bahay, dinalaw kasi ni Diva ang mommy nila sa province, kahit gusto man sumama ng dalaga, hindi niya magawa dahil pinlano niya ang surprise birthday party para kay Maqui.

Saktong 3pm nasa kusina sila ni Elmo, tinutulungan siya ng binata sa pagluluto, mamaya pa kasi dadating si Jay at Einah. Matapos ikasal ang dalawa ay lumipat ito ng bahay kaya hindi na rin sila madalas nagkikita, pero updated naman to sa mga nangyayari dahil madalas pa rin silang magkausap ni Einah sa phone lalo na noong mga panahong iniwan siya ni Elmo.

Habang nag-aasikaso ay mahahalata na marami na talagang nagbago. Tahimik lang si Elmo at sinusunod lahat ng iutos sa kanya ni Julie. Sa ngayon ay magulo rin ang isip ni Julie, at lalong gumulo matapos niyang makausap si Sam. Lahat na lang kasi ata ng taong makakausap niya ay gustong magkabalikan pa sila ni Elmo, nagtataka na nga rin siya dahil alam naman nang mga ito kung gano ang hirap at sakit na dinanas niya noong panahong iyon, pero bakit parang pinagpipilitan pa rin nila si Elmo. Ganun nga kaya ka obvious sa mga kilos at mata niya na hindi pa rin niya magawang kalimutan ang binata?

“Nagkita kami ni Sam.” Kanina pa hindi nagsasalita si Elmo, maririnig lang niya ang boses nito kung may itatanong kung ano pang pwede niyang gawin at maitutulong.

Napatingin sa kanya ang binata habang nilalabas ang cream sa ref at nilapag ito sa lamesa. “Si Sam? Nandito na pala ulit siya.”

“Oo, pinakilala niya sakin yung girlfriend niya, pupunta rin sila mamaya.”
Tumango tango si Elmo, “Nakahanap na rin pala siya ng babaeng mamahalin niya.”
Hindi na nagsalita si Julie, ayaw niya nang dugtungan pa ang sinabi ni Elmo dahil sigurado siyang hindi niya magugustuhan ang patutunguhan ng usapan nila pag nagkataon.

5pm.

“Hello!” napalabas ng kusina si Julie nang marinig ang boses ni Jay.
“Julieeeeeeeeeeee!!” patakbo silang naglapitan ni Einah at nagyakap. “Namiss kita! Oh kamusta?”
“Okay naman!”
“Kamusta?” ulit na tanong ni Einah, alam niya na kung anong gustong ipahiwatig ng kaibigan.

Pero bago pa man siya makasagot ay sabay na napalingon si Jay at Einah nang lumabas si Elmo galing kusina, kaya napatingin na rin siya rito.

“Pare!” agad na bati ni Elmo kay Jay at tinapik siya sa balikat nang malapitan siya nito. “Kamusta tol!”
“Ayos naman!”

Nakatingin lang si Einah kay Julie at binibigyan ito ng makahulugan na ngiti.

Lahat sila ay pumunta sa kusina, nagsimula na ring tumulong si Einah sa mga niluluto ni Julie. Samantalang si Jay naman at Elmo ay halos nagkukulitan lang.

“Kayong dalawa, hindi naman kayo tumutulong e!” saway sa kanila ni Einah.

Tahimik lang si Julie pero maraming naglalaro sa isipan niya. Kanina nung sila lang dalawa ni Elmo ang magkasama ay wala itong imik, at panay lang ang sunod sa kanya pero nung nakahanap ng kaharutan ay lumabas na ang kakulitan nito. Aminado siya na namimiss niya ang ganung Elmo. Ramdam niya ang lahat ng effort nito para mabalik ang dati, pero kahit madalas niya itong balewalain ay tuloy pa rin ang binata.

Magulo ang sitwasyon nila ngayon, pero isa lang ang sigurado siya, at yun ay ‘Ayaw niya nang masaktan’, ‘Ayaw niya nang maramdaman yung iniwan’ . Kaya kahit ilang tao pa ang nagsasabi na mahal niya pa rin si Elmo ay pilit niyang pinapakita na wala na siyang pakialam dito, pilit niyang sinasabi sa sarili.. “Ayoko na.”

Bago mag 7pm ay unti-unti nang dumating ang mga inimbitahan ni Julie para sa surprise party. Naghahanda na sa garden ang mga dating classmates, schoolmates at katrabaho ni Maqui. Dumating na rin si Sam kasama si Vhena. Medyo na’late naman si Teejay dahil may inasikaso pa daw ito.

Lahat sila ay tumahimik at nagtago na, nang may maghudyat na parating na si Maqui.

—

“Happy Birthdaaaaaaay!!” halong gulat at pagkaiyak ang mukha ngayon ng dalaga. Tuwing birthday niya kasi ay madalas ay pinagluluto lang kasi siya ni Julie at sabay silang nagdidinner at nagkukwentuhan hanggang sa mabaliw silang dalawa. Naisip ni Japs ang surprise party na ito nang magpaalam na si Maq sa kanya dahil baka next month ay umalis na siya at sa ibang bansa magtrabaho.

“Thank you guys!” naiiyak si Maq at hindi alam ang sasabihin. Nilapitan niya si Julie at niyakap nang mahigpit. “Salamat Japs! Alam kong pakana mo to! I love you talaga!”
“You’re welcome… Happy Birthday! And I love you too, talagang talaga!”

Nakangiti lang silang pinapanood ng mga taong nakapaligid sa kanila.
Siniko ni Jay si Elmo “Kung meron sigurong permanente sa mundo, yun yung pagsasamahan ng dalawang yan! Hahahaha.. Sympre pati yung pagmamahal ko kay Einah!”

Natawa at napailing lang si Elmo. Sa bagay, tama si Jay, ibang klase talaga ang magbestfriend na yan. Pero pati rin naman yung pagmamahal niya kay Julie, hindi rin naman nagbabago diba? Minsan lang kasi, umaatake yung pagkagago niya, pero kahit kelan hindi nawala yung pagmamahal na yon.

Nagsimula ng magkainan at magsayawan. Grupo grupo na rin sila at nagkukuwentuhan, si Maqui naman palipat lipat ng table, syempre birthday niya e! Magkakasama sa isang table si Jay, Einah, Sam, Vhena at Elmo. Pinakilala ni Sam sa mga ito ang bagong babae sa buhay niya.

“Ano? Okay ba?” tiningnan ni Sam si Vhena at sabay tingin kay Jay at Elmo.
“Okay dude!” nag-ok sign naman si Jay.
“Aprub bro! Hot chick!”
“Kayong dalawa, tumigil nga kayo baka mailang si Vhena.” Saway kagad sa kanila ni Einah, tiningnan nito si Vhena “Masanay ka na sa mga yan, mga baliw yan e.”
Noong una ay nahihiya pa si Vhena, pero hindi nagtagal ay nakikipagkwentuhan na rin siya kay Einah. Pumasok silang dalawa sa kusina para kumuha pa ng pagkain. Naiwan naman ang tatlong lalaki sa table. Sinitsitan ni Jay si Sam at nginuso si Elmo, agad namang napatingin si Sam kay Elmo at napansin na nakatitig ito kay Julie. Halos mga lalaki ang kakwentuhan ni Julie, yung iba namumukhaan pa nila, na mga dating manliligaw nito noon. Kung noon ay tinatakbuhan at sinusungitan ito ng dalaga, ngayon ay mukhang nag-eenjoy naman siya kausap ang mga ito.

Inusog ni Jay ang upuan niya palapit kay Elmo “Bakit kasi ayaw pa lumapit para mabakuran.”
Si Sam naman ang umusog ng upuan at lumapit din kay Elmo “Oo nga naman, tsaka taasan ang bakod ha, para walang nakakalusot.”

“Tss..” napailing si Elmo, at ininom ang hawak niyang beer in can. “Kahit gustong-gusto ko siya bakuran, wala naman akong karapatan.”

“Yun ang masakit!” sabay na sinabi ng dalawa. Maya-maya ay tumayo na rin si Sam at Jay para tulungan si Vhena at Einah. Hindi pa man nakakalayo ang dalawa ay biglang nagsilapitan na ang mga bababeng schoolmates nila noon kay Elmo. Tumatayming lang pala ang mga ateng! Hahaha. Imbes na umiwas ay nakipagkwentuhan na rin lang ang binata sa mga ito.

Napapalibutan man ng mga lalaki ay na kay Elmo ang focus ng mata ni Julie. Napapairap na lang siya bigla habang pinagmamasdang tuwang-tuwa pa ang binata habang nilalandi ng mga babaeng kausap niya ngayon.

“Ahmm.. Guys, excuse me lang!” hinila ni Maqui si Julie. “Hoy, okay ka lang? Kanina tawa ka pa ng tawa bakit parang iba na mood mo? May nambastos ba sayo?”

“Wala.” Diretsong sagot ni Julie nang nakatingin pa rin sa table nila Elmo.
Napansin naman agad yun ni Maq.. “Ayuuuuuuuuuuuuuuuuun… Kaya naman pala e! Kala mo ikaw lang ang Campus Crush na hindi kumukupas ha!? Ano ka! Nganga!”

Tiningnan siya ng masama ni Julie, “Oooppss! Sorry! Birthday ko! Birthday ko! Wag ka magagalit!”
Umiling na lang si Japs at ngumiti ng matipid.

—

Nang makaalis na ang lahat ng bisita ay lumipat sila sa sala ng bahay para doon ituloy ang inuman. Aalis na rin dapat sila Jay, Einah, Sam , Vhena at Teejay pero medyo nakainom na ang mga boys at hindi na makakamaneho ng maayos kaya naisip na lang na doon na magpalipas. Sinabi ni Elmo na pwedeng gamitin ng girls ang kwarto niya at sa sala na lang matutulog ang mga boys.

Gusto na nila magpahinga lahat pero ayaw pa ni Maqui kaya pinagbigyan na lang nila ito since birthday naman niya.

“Last na!! Last na spin na lang please!” lahat sila sinasaway na si Maq, medyo naparami nga talaga ang inom nito kaya malakas na ang tama. Nang sila sila na lang ang matira ay nagyaya ito na mag spin the bottle.

“Maq, magpahinga ka na.” hinawakan ni Elmo ang dalawang braso nito pero pumiglas lang ang dalaga. “Sige na please! Isang spin na lang!”

“Hayaan mo na lang Elmo.. Maq, last na ha!”

Pinagitnaan ni Maq at Julie si Elmo. Si Julie naman ay nakaupo sa gitna ni Elmo and Teej.

“Julie!” sumigaw si Maqui, nang matapat kay Julie ang bottle. “Truth or consequence?”

Napaisip si Julie. Pag truth ang pinili niya alam niyang magtatanong lang si Maq ng about kay Elmo. Sa tuwing napag-uusapan pa naman nila ang binata ay may binabato ang bestfriend niya na mga tanong sa kanya na aminado siyang nahihirapan siyang sagutin.

“Consequence.”

“okaa-aay.” Pagewang gewang na si Maq. Inaalalayan na lang ito ni Elmo sa tuwing mapapahiga ito mula sa pagkakaupo.

“Kiss Elmo.”

Lahat sila napatingin kay Maqui. “Oh bakit?” tumawa si Maqui. “I’m serious best! Kiss Elmo!”

“Maqui, lasing na lasing ka na talaga.” Hinawakan ulit ni Moe ang braso ni Maq “Tara, dadalhin na kita sa kwarto.”
Kumalas si Maq “Ayoko paaaaa.. Dali na Japs!”
“Maq, wag kang makulit..” pinpwersa na ni Elmo si Maq.

“After nito, magpahinga ka na ha.” Narinig ni Elmo na sabi ni Julie. Bago pa man niya malingon si Japs ay hinawakan na ng dalaga ang mukha niya at naramdaman ang mga labi nito na lumapat sa labi niya. Parang huminto ang mundo niya, gayundin ng mga kasama nila.

CAMPUS CRUSH Season 4 Chapter 15

CHAPTER 15

Isang umaga, naabutan ni Julie si Elmo sa sofa pagbaba niya. Hawak nito ang balikat at hinahagod. “Aray kooo…” hindi maipinta ang mukha ng binata. Pero nagbago ang ayos niya nang makita si Julie na pababa. “Gising ka na pala.. May nakahanda ng almusal..”

“Tumira ka ba dito para maging katulong namin?” seryosong tanong ng dalaga.

“Ha?” ininda na naman nito ang sakit ng balikat niya.

“Ano bang nangyari sayo?”

“Ha? Ano… Ano kasi e.. Nalaglag ako kanina sa kama..”

“Nalaglag ka!?” pinigilan niyang matawa nang malakas nang ma-imagine niya ang pagkakalaglag ng binata.

‘So cute!’

“Oo eh.. Napasama ata yung bagsak ko.. Aray!” hinawakan na naman ang balikat.

Tinabihan niya si Elmo “Aki n na nga.” At minasahe ang balikat nito.. “Dito ba masakit?”

“Hindi.. Taas pa..” hinawakan niya ang kamay ni Julie para ituro ang masakit na parte.. “Dyan .. dyan banda..”

“Dito?” marahan niyang pinisil iyon..

“Aray!!”

“Sorry!!” dahan dahan niya ulit na minasahe..

“A-yan..”

“Ehem!”

Napahinto si Julie at sabay silang napatingin sa pinto. “Maq!”

“Wrong timing ba ko? Balik na lang ako?” sabay tingin sa dalawa na may halong pang-aasar..

“Ah.. Hindi! Sabi ko diba magtetext ka pag malapit ka na!” parang natatarantang sagot sa kanya ni Japs..

“Nagtext po ako Madam! Kaso.. mukhang busy ka.” Nginitian nito ang kaibigan.

“Ano kasi…” napakamot ng ulo ito “Masakit kasi yung balikat niya..”

“Aaaaaaaaaaaaahhh……. Okay!”

“Tara na nga!” mabilis na tumayo si Julie at hinila na si Maqui palabas ng bahay.

Hindi pa man sila nakakalabas ng gate ay tinawag agad siya ni Elmo.. “Julie! Hindi ka pa nagbebreakfast!”

“Dadaan na lang ako ng pagkain! Sige, bye!”

Nakatitig lang ang binata habang papalayo ang sasakyan ni Maqui…

—

Habang nasa loob ng sasakyan..

“So ano ibig sabihin nun?”

“Wala.” Matipid na sagot ni Julie sa kanya.

“Asus! Hoy! Ginawa mo kong service ngayon tapos papaandaran mo ko ng kaechosan mo! Dali na! Explain!”

“Maq.. Wala nga.”

“Osige, hindi na kita ihahatid!! Ang daya nito!”

“Grabe naman to! Ibababa mo ko dito!?”

“Eh bakit kasi ayaw mo na lang magpahatid kay Elmo? Sakin pa tlaga? Boyfriend mo ba ko ha?!”

“At bakit? Boyfriend ko ba si Elmo!?”

“Oh eh ano ibig sabihin nung nakita ko ha?!”

“Sinabi ko na diba? Masakit yung balikat niya. Minasahe ko lang!”

“May naaamoy akong magkakabalikan ha!” sabay tusok sa tagiliran ni Julie.

“Gaga lang friend? Atsaka.. kasama yun sa mga plano ko. Sinabi ko naman sayo na gusto kong maghiganti diba? Pinapagaan ko muna yung loob nya sakin then saka ko siya sasaktan. Yung masakit na masakit.” Muli na naman niyang inalala ang ginawa nitong pag-iwan sa kanya.

“Ewan ko sayo! Naghihiganti ka ba talaga? O gusto mo rin yung ginagawa mo?”

Tiningnan niya ng masama ang kaibigan “Pwede ba Maq?”

 “Okay fine!”

“Aaaaaaaaaaaaaaaaaaaahhh!” biglang napreno ni Maqui ang sasakyan nang may sumulpot na kotse sa kanto at naharang ang dadaanan nila. “Muntik na yun ha! Gagong driver to, hindi nag-iingat!”

Agad na bumaba si Maqui, sumunod naman kagad sa kanya si Julie..

“Hoy! Bumaba ka dyan!!” sigaw ni Maqui sa driver ng kotseng muntik na nilang makabungguan.

“Maqui ano ba! Relax!”
“Relax!? Muntik na tayong mamatay!”

“Julie? Maqui?” sabay silang napatingin sa lalaking bumaba ng kotse.

Tinanggal nito ang shades na suot “Kayo nga! Kamusta na?”

Parehong nagulat ang dalawa.. “Sam!?!”

“Naku, pasensya na kayo ha… Muntik ko pa kayong mabunggo..”

“Kung ibang tao lang ang bumaba sa kotse na yan, kanina ko pa nasuntok! I swear!” pabirong sigaw ni Maq kay Sam..

“Sorry talaga.. Kausap ko kasi sa phone yung imimeet ko later.. Hindi tuloy ako naka-focus sa daan.” tiningnan niya ulit si Julie “Kamusta ka na? Si Elmo? Hindi mo kasama?”

Nagkatinginan lang ang dalawang babae.

“So dito talaga tayo magkukwentuhan sa daan!?” sagot agad ni Maq nang mapansing hindi alam ni Julie ang sasabihin.

“Ahmm. Gusto niyo mag-coffee?” yaya sa kanila ni Sam..
“Eh akala ko ba may imimeet ka?”
“Well, maaga pa naman e.”

“Alam niyo.. mabuti pa sumama ka na muna kay Sam, Japs ha! Mauna na ko!” wala pa mang sinasagot si Julie ay sumakay na agad ito sa kotse “Bye!!”

“Uy.. Maq! Teka lang!!” napakamot ng ulo ang dalaga habang pinagmamasdan palayo ang sasakyan ng kaibigan.

—

“I can’t believe this..” yun na lang ang nasabi ni Sam, nang matapos magkwento ni Julie sa kanya. Dinala niya ang dalaga sa isang coffee shop at doon ikinwento ni Julie ang lahat.

“Isa ako sa mga witness kung gano niyo kamahal ang isa’t isa..”

Nagkibit balikat na lang ang dalaga..

“Pero.. hindi naman siguro babalik si Elmo kung di ka nya mahal talaga diba?”

“Sam, hindi na ko dun dumedepende e. Yea, sabihin na nating mahal nga niya talaga ko.. then what’s next?”

“Natatakot kang masaktan ulit Julie.”

“Eh ilang beses na kayang nangyayari samin to. Lagi na lang ganito, lagi na lang ako nasasaktan.. Parang feeling ko tuloy, sinasadya na ng tadhana na mangyari samin to, para gisingin ako na itigil na namin ang pagmamahal na yan.”

“Wag kang mag-isip ng ganyan…”

“Nakakasawa na Sam.”

“Julie, alam kong magulo pa ang isip mo ngayon.. Pero naniniwala ako, everything will be fine.”

“Sam!” pareho silang napalingon sa isang babae. Masama ang tingin nito sa kanilang dalawa.
“You’re here!” nakangiting sabi ni Sam sa babae.. Tiningnan ulit ni Julie ito, maganda, sexy, medyo hindi nga lang katangkaran..

Hinila ito ni Sam at pinaupo sa tabi niya, “Si  Julie Anne nga pala!” sabay turo kay Julie.
“Siya si Julie Anne? Yung naikwento mo?” sabi ng babae..
“Yep!” tiningnan ulit ni Sam si Julie. “Julie, I want you to meet my girlfriend.” Inakbayan niya ang kasintahan..

 “Si VHENA..”

CAMPUS CRUSH Season 4 Chapter 14

CHAPTER 14

“Whaaaaaaaat!?” tinungkod ni Maqui ang dalawa niyang kamay sa table ni Julie sa loob ng maliit na opisina nito sa store.

“Sssssssssh! Wag ka nga maingay! Nasa labas lang si Elmo, baka marinig ka!”
“Kasi ikaw e!” medyo hininaan niya na ang boses niya “Nababaliw ka na ba ha? Seryoso ka ba dyan sa mga pinaggagawa mo!?”
“Maq, ano bang tanong yan?!”
“Julie kagagahan yang iniisip mo! Alam mo ba yun ha?!”
“Sinaktan niya ko noon, patas lang naman kung maramdaman niya rin yun ngayon diba?”
“Pero nasaktan ka niya hindi sa ganitong way!”
“Kahit na.”

Napabuntong hininga na lang si Maqui nang makita kay Julie na desidido na ito sa gustong gawin.
“Okay fine! Pero hindi lang si Elmo ang masasaktan mo Japs, si Teejay rin. Lalo na, sa tingin ko siya pa ang binabalak mong gamitin para magantihan si Elmo.”

“I’m trying to love Teej.”

“Yan ang paulit ulit mong sinasabi, juskupo, 2 years na nagdaan hindi mo pa rin magawa!”

“I’m really trying Maq! Pero..”

“Pero you can’t love him like the way you loved Elmo.”

“Maqui..”

“Julie, aminin mo kasi! Hindi ka pa talaga nakakamove-on kay Elmo. Oo galit ka nga sa kanya, pero hindi ka pa rin makahanap ng lalaking mamahalin mo nang higit pa sa pagmamahal na binigay mo kay Moe.”

Nakatingin lang sa kanya si Julie at hindi nagsasalita nang may kumatok sa pinto ng office.
“Julie?”
Napangiti si Maqui nang marinig ang boses ni Elmo “Ako na magbubukas” tumayo ito at binuksan ang pinto.

“Elmo!”

Nagulat si Elmo nang makita si Maqui at agad na binigyan ito ng malaking ngiti. “Maq!” niyakap niya ang kaibigan “I missed you!!”

“Hahahahhaha! Tagal nating di nagkita ah!”

Nakatingin lang si Julie sa dalawa. Parang nanlambot ang puso niya nang makita ang mga ngiti ni Elmo. Ngayon na lang ito ulit nakita nang ganun kasaya.

“Anyway, may kailangan ka ba kay Julie?” napabaling ang tingin nila kay Japs nang tanungin siya ni Maq.

“Ah… Kailangan ko lang siyang makita.”

“Asus!”

Yumuko na lang si Julie at kunwaring binigay ang atensyon sa mga papel na hawak niya.
“Uy Julie! Kailangan ka daw makita oh!” iniangat niya ang ulo niya at tiningnan ng masama si Maqui.

“Ah eh..” agad na naintindihan ni Maq ang mga tingin na iyon. “Pero Elmo, mas kailangan nating mag-usap! Namiss kita ng sobra! Tara dun tayo sa labas!” hinila siya ni Maq palabas ng opisina hanggang sa labas ng store.

“So kamusta ka na?” nakangiting tanong sa kanya ni Maq.

Isunuksok ni Elmo ang dalawang kamay sa bulsa at bumuntong hininga “Okay naman.” Tsaka binigyan si Maqui ng napakatipid na ngiti.

“Hindi pa rin ba bumibigay yung bestfriend ko?”

Umiling ang binata “Galit talaga siya sakin e.” tiningnan niya si Maq “Ikaw ba? Hindi ka galit sakin?”

“Nung iniwan mo si Japs, alam mo bang gustong-gusto kita patayin? Actually halos lahat kami, gusto kang paslangin!” napayuko si Elmo “Pero.. Ang tagal na rin nun, dalawang taon na rin nakalipas, mukhang si Julie na lang yung galit sayo. Kaming lahat, nakalimot na..” Nakita ni Maq ang lungkot sa mga mata ni Elmo “Naiintindihan ko din naman yung bestfriend ko e, masakit talaga yung ginawa mo. Dun pa nga lang sa nakita niyang picture na may kasama kang ibang babae sa kama, sobrang sakit na e..”

“Pero, alam niyang wala akong alam sa nangyari!”

“Yun na nga e! Kaya ka niyang intindihin.. Pero bakit ka umalis? Bakit mo tinakbuhan yung problema mo?”

“Hindi ko alam kung pano ako haharap. Sobrang hiyang hiya ako sa kanya.”

“Dahil sa kahihiyan mo, nakalimutan mong mahal ka niya at handa siyang makinig sa paliwanag mo at lalong handa siyang samahan ka na harapin ang problema mo. In short, Elmo dahil sa kahihiyan kinalimutan mo si Julie Anne.”

“Gulung-gulo ako.. Hindi ko alam kung anong gagawin ko nung mga panahong yun.”

Bumuntong-hininga na lang si Maqui.

“Tingin mo.. Mapapatawad pa niya ko?”

“Hmm.. Mapapatawad? Oo naman.. Pero, yung mabalik yung dati? Yun ang di ko sure.”

Naputol ang usapan nila nang may humintong sasakyan sa harap ng store.

“Nandyan ba si Julie?” nakangiting tanong ni Lester kay Maqui. Napalingon siya kay Elmo “Nandito ka pala! Kamusta na?”

Nagkibit-balikat na lang si Elmo at binigyan ng matipid na ngiti si Lester.

“Les!” napalingon silang lahat nang lumabas si Japs.
“Oh ayan na pala siya e!”

“Kanina ka pa?” agad na tanong nito nang makalapit siya kay Lester.

“Hindi, kakarating ko lang.” ginulo niya ang buhok ni Julie “Ano, tara na!”

“Ehhh! Ano ba Les! Kakasuklay ko lang e!”nilingon niya si Maq “Ano Maq? Sasama ka ba?”
“Ha? Hindi na! May pupuntahan rin ako e. Aalis na rin ako.”
“Ganun? Okay..” tumingin siya kay Elmo “Ahmm. Moe, pag dumating si Teej, pakisabi na lang na may pinuntahan lang ako ah.”
Tumango ito. Pero hindi pa man yun nakita ni Julie ay agad nang tumalikod ang dalaga at hinila si Les papalayo.

“Mukhang.. Dapat mo nang bilisan ang kilos ah!” siniko ni Maq si Elmo “Dumadami na naman mga karibal mo.. Pag nagpakita pa si Sam, naku! Magdasal ka na!”

Kumunot ang noo ni Elmo.. “Si Sam?”
“Oo.. Balita ko nandito na ulit siya.”

—

“So.. Kamusta ang bestfriend ko?”

“Les, kailangan mo na ba talagang bumalik sa province?”

Palakad lakad lang ang dalawa sa park. “Bakit? Mamimiss mo ko?” sabay ngiti sa matalik na kaibigan.
“Oo naman. Minsan mo na nga lang ako dalawin dito, ang bilis pa!”
“Eh alam mo naman na may kailangan lang talaga akong asikasuhin dito diba? Tsaka, hindi ko pwedeng hayaan dun sila Mama.”

Huminto si Julie at umupo sa bench, tinabihan naman siya ni Les, “Ikamusta mo ko kay Mommy ah.”
“Oo na po!”

“Teka nga pala.. Kamusta na kayo ni Elmo?”

Bumuntong hininga si Julie at tumingin sa malayo “Ewan ko..”

“Ewan mo?” bahagyang natawa ang binata “Anong ewan mo? Hahahaha. Abnormal ka tlaga bestfriend e!”

“Eh sa ewan ko talaga e!”

Umayos nang upo si Les “Osige.. eto na lang.. Mahal mo pa ba siya?”

“Hindi na.”

Nanlaki ang mata ni Les nang marinig iyon, hinawakan niya ang mukha ni Julie at tinitigan ito sa mata “Weh?? Yung totoo!!!”

Hinawi naman ng dalaga ang mukha ni Les at natawa sa reaction ng kaibigan “Para kang baliw!!”

“Julie, wag mo kong pinagloloko.”

“Ayoko na siyang pag-usapan.”

“Eh bakit kasi ayaw nyo pa ayusin yang problema mo.. Para masaya na ulit!”

“Tapos ano? Masasaktan na naman ako?”

Napakamot na lang ng ulo si Lester “Ewan ko sayo.. Mahal ka niya.. At alam kong mahal mo pa rin siya! Pero pinahihirapan niyo lang ang isa’t isa.”

“Hindi naman kasi ganun kadali ang sitwasyon namin Les!”

“Madali lang ang solusyon, pero ang hirap sayo ginagawa mong komplikado lahat.”

Ayaw niyang sabihin kay Les ang pinaplano nyang pagganti kay Elmo dahil siya mismo ay hindi sigurado sa ginagawa niya. At siguradong pagsasabihan lang siya nito sa gagawin niya.

Sa pinapakita niya sa  mga nakapaligid sa kanya ay maliwanag ang isip niya na hindi niya na mahal si Elmo at wala nang pag-asa sa kanilang dalawa, pero alam ni Julie na kahit siya mismo ay naguguluhan sa nangyayari ngayon.